خیابان دکتر شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، خیابان قبا، پلاک 33
021-2705

کات کبود

کات کبود

نام سولفات مس

کات کبود-

مدل سولفات مس

کات کبود-

شکل ظاهری

پودر-

وزن(کیلوگرم)

25-

گروه رنگ

آبی-

محصولات مرتبط

کلر استخر

image

زاج

image

اسید خشک

image

اسید

image

مقالات مرتبط

 آب و خواص شیمیایی آن

12نظر

آب و خواص شیمیایی آن

, آب و خواص شيميايي آن به طور كلي به منظور حفظ سلامت شناگران و جلوگيري از بروز مشكل در عملكرد تاسيسات مكانيكي،خواص شيميايي اب استخر بايد در محدوده مشخصي قرار داشته باشد.رعايت اين محدوده توصيه شده تقريبا در تمامي استاندارد ها مورد تاييد قرار گرفته است و متخصصان و مهندسين بهداشت نيز با آن موافق هستند. ساخت استخر در ابتدا بايد به اين موضوع اشاره كنيم نمي توان براي تمhمي استخرها و جكوزي ها يك نسخه كلي پيچيد و از يك روش به عنوان بهترين گزينه براي پاكيزه نگه داشتن آب ياد كرد. بلكه در اين راستا توصيه و راهكارها و محدوده هايي وجود دارد كه در هر كاربرد خاص بسته به شرايط پروژه بايد بهترين روش براي دستيابي به آنها را برگزيد. براي دستيابي به اين هدف كه همان كيفيت آب است بايد بدانيم كدام دسته از خواص شيميايي آب در استخرها بايد مورد توجه قرار گيرد. تعادل شيميايي آب حفظ تعادل شيميايي آب علاوه بر تامين آبي پاكيزه و سالم،از رشد قارچ ها و باكتري ها ،تغيير رنگ آب و اسيدي شدن آن و آسيب رساندن به تجهيزات مورد استفاده در استخر نيز جلوگيري مي كند. آب در حقيقت يك حلال است كه مواد معدني و آلي را در خود حل مي كند.آبي كه از نظر شيميايي در حالت تعادل باشد ،نه خورنده(اسيدي)است و نه توليد رسوبي (بازي)مي كند. هر مقدار معين از آب ظرفيت جذب معيني دارد كه پس از آن ديگر هرچه به ماده حل شده بيفزاييم ديگر در آب حل نخواهد شد. البته اين ظرفيت به عوامل مختلفي مثل دماي اب نيز وابسته است به طوري كه در حالت معمول،هرچه دماي آب بيشتر باشد ظرفيت جذب مواد حل شده بيشتري را نيز دارد. پنج عاملي كه تعادل شيميايي اب به آن بستگي دارد را مي توان در موارد زير خلاصه كرد: Ph-آب -ميزان قليايي يا بازي بودن آب -سختي آب -مقدار كل ذرات جامدمحلول در آب ياTDS -دماي آب،سرعت باد،نرخ تبخير آب استخر،بار ناشي از حضور شناگران درست است که موارد اخیر یعنی دمای آب، سرعت باد، نرخ تبخیر آب استخر و بار ناشی از حضور شناگران در گروه خواص شیمیایی آب قرار نمی گیرند، ولی هر یک از آن ها به صورت مستقیم یا غیر مستقیم با خواص شیمیایی آب در ارتباط است. عدم توازن هريك از پنج عامل ياد شده موجب برهم خوردن توازن شيميايي آب مي شود كه در هر صورت مشكلاتي مانند تورم چشم،حساسيت هاي پوستي را براي شناگران به وجود مي اورد. PHآب Phآب معياري از اسيدي شدن يا بازي بودن آن به شمار مي رود.آب عددي بين صفر تا چهارده است كه PHهفت خنثي است. هرچه قدر مقدار phاز عدد هفت كمتر باشد به معناي آن است كه ماده خواص بازي قوي تري دارد. محدوده ايده آل phبراي آب استخرها و جكوزي ها بين 7.4 تا 7.6 است.اين محدده phبه هيچ وجه اتفاقي نيست. Phطبيعي چشم انسان تقريبا 7.4 است.انحراف phآب از اين محدوده موجب تورم چشم و ايجاد ناراحتي براي شناگران مي شود. به همين دليل است كه تنظيم phآب استخرها و جكوزي ها براي حفظ سلامت شناگران و تامين شرايط مطبوع براي آنها بسيار مهم است. پايين بودن مقدار phنشانه اسيدي بودن آن است. ويژگي ذاتي تمامي مواد اسيدي خورندگي آنها است بنابراين اولين و بديهي ترين مشكلي كه در چنين مواردي با آن روبرو هستيم خورندگي اجزاي مختلف استخر است. ضمن انكه اسيدي بودن اب نيز موجب مشكلاتي مانند تورم پوست و چشم شناگران نيز مي شود. همچنين هرچه phآب كمتر باشد محلول كلر اضافه شده به آب نيز سريعتر تجزيه شده و خاصيت ضدعفوني كنندگي خود را از دست مي دهد. از سوي ديگر بالا بودن مقدار phنيز موجب كدر شدن آب و ايجاد رسوب در كف استخر و داخل تجهيزات مي شود همچنين خاصيت ضدعفوني كنندگي كلر را نيز كاهش مي دهد. تنظيم PH تنظيم ph آب در محدوده مناسب به سه دليل زير داراي اهميت است: -حفاظت از تجهيزات مكانيكي استخر -تامين شرايط آسايش شناگران -افزايش كارايي مواد ضد عفوني كننده Ph آب را مي توان با استفاده از انواع اسيدها و باز ها تغيير داد.در صورتي كه phآب بيشتر از حد معمول باشد براي كاهش خواص بازي آب به آن كمي اسيد اضافه مي كنند. در مقابل اگر ph آب كمتر از حد معمول باشد با افزودن كمي ماده قليايي به آن مي توان phآب را به محدوده متداول رساند. براي مثال در استخرهاي اندود كاري شده ،كلسيم موجود در پوسته استخر موجب مي شود تاآب استخر دائما در تماس با مواد بازي باشد. به همين دليل است كه در استخرهاي اندود كاري شده براي خنثي كردن آب همواره بايد مقدار كمي اسيد به آب آن اضافه نمود. اضافه كردن مواد قليايي مانند كربنات كلسيم به آب موجب افزايش مقدار PHو كاهش خاصيت اسيدي آن مي شود.افزودن اسيدهايي مانند اسيد هيدروكلريك (جوهرنمك)يا بي سولفات سديم به آن موجب كاهش PHآب به ميزان 0.3-0.1به ازاي هر L10000آب استخر 100ميلي ليتر اسيد هيدروكلريك يا 120 گرم بي سولفات سديم(اسيد خشك)را به آب اضافه كنيد. براي كاهش phآب مي توان گاز دي اكسيد كربن را نيز به آب تزريق كرد. براي افزايش phآب استخر،اگر تنظيم مقدار مواد قليايي موجود در آب كفايت نكرد ،مي توان مقدار بي كربنات سديم (ph=8.2)به آن افزود. البته افزودن اين ماده به آن مقدار مواد قليايي موجود در آب را نيز افزايش مي دهد. در بسياري از موارد ph آب را مي توان با استفاده از بي كربنات سديم بدون افزايش قابل توجه مواد قليايي موجود در آب افزايش داد. گاهي اوقات نيز از كربنات سديم براي دستيابي به اين هدف استفاده مي شود.البته استفاده از كربنات سديم مستلزم به كارگيري دقت بيشتري است. ضمن انكه افزودن اين ماده به آب احتمال رسوب گرفتگي در آب استخر را افزايش مي دهد.توجه داشته باشيد كه استفاده از موادي مانند هيدروكسيد سديم به منظور تنظيم ph آب معمولا موجب به بروز مشكلاتي مانند افزايش بيش از حد ph مي شود و استفاده از آن چندان توصيه نمي شود. چند تذكر: 1-همواره پيش از اقدام براي تنظيم phآب ،اطمينان حاصل كنيد كه مقدار كل مواد قليايي موجود در آن در محدوده مناسب و پايداري قرار دارد. 2-مقدار phآب همواره بايد پيش از افزودن مقادير بيشتر اسيد،پس از يك دور گردش كاملا مجددا اندازه گيري ش.د. 3-توجه داشته باشيد كه اگر اسيد هيدروليك و بي سولفات سديم توسط سيستم هاي تزريق خودكار به آب افزوده مي شوند،اين مواد حداقل بايد به نسبت يك به ده با آب رقيق شوند. البته باز هم تاكيد مي كنيم براي رقيق كردن اسيدها ،هرگز آب را به اسيد اضافه نكنيد. 4-براي تنظيم ph آب تحت هيچ شرايطي مواد اسيدي را از طريق دهانه اسكيمر به آب اضافه نكنيد،چرا كه موجب آسيب ديدن لوله ها،اتصالات و ساير تجهيزات مرتبط با آنها مي شود 5-هنگام افزودن اسيد به آب استخر ،ان را در نزديكي سطح استخر به اب اضافه كنيد به طوري كه مشكلاتي مانند پاشش اسيد به كناره استخر رخ ندهد. همچنين دست و صورت خود را نيز از محل دور نگه داريد. 6-هنگام افزودن اسيد به آب تا جايي كه مي توانيد آن را در سطح آب پخش كنيد. به اين منظور بهتر است اسيد را در نزديكي خط اصلي آب برگشت به آن اضافه كنيد.توصيه مي كنيم هيچ گاه اسيد را از قسمت هاي مانند اسكيمر يا خط تخليه اصلي به آب نيفزاييد.چرا كه در اين صورت ،اسيد غليظ مستقيما به خطوط لوله وارد شده و به اجزاي مختلف مرتبط با آن از جمله پمپ آسيب وارد مي كند. 7-براي افزودن مواد بازي مانند كربنات سديم،ابتدا آنها در آب حل نموده و سپس به آرامي به آب اضافه كنيد. اضافه كردن مواد بازي به آب ممكن است موجب تغيير رنگ آب به سمت آبي كدر شود. 8-در تمامي شرايط در صورت افزودن اسيد يا باز به آب ،پيش از آزمايش مجدد نمونه آب استخر،حداقل چند ساعت صبر كنيد تا phبه وضعيت پايدار برسيد. تنظيم قليايي بودن آب براي افزايش خواص بازي آب بدون افزايش قابل توجه مقدار ph مي توان از بي كربنات سديم (جوش شيرين )استفاده كرد.در صورتي كه قصد داشته باشيم مقدار ph را نيز افزايش دهيم،براي افزايش همزمان مقدار phو قليايي بودن آب مي توان از كربنات سديم كه در واقع همانند جوش شيرين با دانه ها كمي درشت تر است استفاده كرد. در صورتي كه آب مورد استفاده درجه سختي زيادي داشته باشد،احتمال آن وجود دارد كه ميزان قليايي بودن آن بيش از حد معمول باشد. البته در صورتي كه آب به اندازه كافي زلال باشد و بتوان مقدارphرا در محدوده مناسبي تنظيم كرد،سختي آب به خودي خود يك مشكل به شمار نمي رود. در هر صورت براي كاهشphمي توان از اسيدهايي كه به آن اشاره شد بهره گرفت. به عنوان يك قاعده سر انگشتي براي افزايش مقدار مواد قليايي موجود در آب به ازاي هر 10000ليتر آب،1كيلو گرم بي كربنات سديم به آن اضافه كنيد. براي كاهش مقدار مواد قليايي موجود در آب نيز مي توان آب قديمي استخر را با آب تازه رقيق كرد. سختي آب سختي آب يا سختي كلسيم در واقعي با مقدار مواد قليايي موجود در آب در ارتباط بوده و به نوعي زير مجموعه آن است . سختي آب در واقع معياري از مقدار يكي از مواد بازي معمولا(كلسيم)موجود در آب است.علت آن كه مقدار كلسيم موجود در آب يا خهمان سختي به صورت مجزا نيز مورد توجه قرار مي گيرد ان است كه در صورت زياد بودن كلسيم ،مقدار اضافي آن از حالت محلول خارج شده وبر روي جداره و كف استخر رسوب مي كند. محدوده قابل قبول سختي آب بينppm 600-100است.در صورتي كه سختي آب بيش ازppm 600 باشد،احتمال بروز مشكلاتي مانند رسوب كردن مواد معدني موجود در آب بسيار زياد است. بهترين روش براي كاهش سختي آب در استخرها وجود دارد ،تعويض بخشي از آب قديمي استخر با آب تازه است. تنظيم سختي آب به طور معمول در استخرها و جكوزي ها ،مقدار سختي آب معمولا كمتر از حد معمول است. البته در معدود مواردي نيز ،مشكل آب به دليل زياد بودن مقدار سختي آب است.براي افزايش سختي آب مي توان از محلول اماده كلريد كلسيم استفاده كرد. در مواردي هم كه سختي اب بيش از حد معمول است ،براي كاهش مقدار آن مي توان بخشي از آب استخر را با آب تازه با سختي پايين تعويض كرد و به اين ترتيب مقدار سختي آب را كاهش داد. ذرات جامد محلول در آب ذرات جامد محلول در آب چنان كه از نامش نيز پيداست معياري است از تمامي ذرات و اجزاي موجود در آب كه با گذر از فيلتر نيز از آن تفكيك نشده اند. به عبارت ديگر منظور از مقدار كل ذرات جامد محلول در آب تمامي مواد معدني موجود در آب ،سيانورات ،تركيبات كلر،كثيفي ها و غيره است. اصلي ترين عامل افزايش غلظت ذرات جامد محلول در اب تبخير آب استخر است.چرا كه با تبخير آب استخر ،تنها مولكول هاي آب به هوا متصاعد مي شوند و ذرات محلول در آنها به صورت رسوب در آب باقي مي مانند. ذرات جامد محلول در آب نيز با غلظت مواد شيميايي مورد استفاده،بار شناگران و ساير ذرات جامدي كه به ويژه پس از تبخير آب به جا مي مانند در ارتباط است. البته اين ذرات در آب محلول هستند و با چشم غير مسلح ديده نمي شوند ولي تاثير نامطلوب آنها بر روي تجهيزاتي مانند پمپ ها ،لوله ها اتصالات و فيلترها در دراز مدت مشخص مي شود. در جكوزي ها به دليل دماي بالاتر آب،غلظت ذرات جامد محلول از اهميت بيشتري برخوردار است.چرا كه به دليل دماي بيشتر آب ،نرخ تبخير آب بيشتر است.ضمن انكه بار ناشي از حضور شناگران بيشتر است در نتيجه مواد اضافي بيشتري به واسطه تعريق بيشتر ،چربي روي پوست،كرم هاي ضد آفتاب،صابون،شامپو و حتي ادرار بسيار بيشتر است. شرايط آب وهوايي شرايط آب وهوايي منطقه به ويژه در استخرهاي سرباز يكي از مهمترين عوامل موثر در خواص شيميايي آب به شمار مي رود.اگرچه اين عامل به هيچ وجه در اختيار متصديان استخر نيست ،ولي آگاهي از چگونگي تاثير آن بر آب استخر مي توان آنها را در تصميم گيري صحيح هدايت كند. اشعه فرابنفش موجود در خورشيد موجب تسريع فرآيند تجزيه كلر ميشود.بدون استفاده از مواد پايداركننده ،تقريبا نودوپنج درصد از كلر در معرض نور مستقيم خورشيد در مدت زمان كمتر از دو ساعت تجزيه مي شود. به همين دليل استفاده از روكش هاي استخر علاوه بر كاهش تاثير نور خورشيد ،با كاهش مقدار كلر تجزيه شده،از هزينه ها مي كاهد. از ديگر عوامل مرتبط با شرايط آب و هوايي سرعت باد است كه مستقيمابا نرخ تبخير آب استخر در ارتباط است. هرچه سرعت تبخير آب بيشتر شود ،علاوه بر افزايش مصرف آب ،رسوبات به جا مانده در استخر نيز بيشتر خواهد بود. دماي آب محدوده دماي ايده آل براي آب استخر بين 28-26است.براي جكوزي ها نيز دماي آب نبايد از 40 درجه سانتي گراد تجاوز كند. هرچه آب گرمتر باشد احتمال رسوب كردن ذرات محلول در آن بيشتر است ،در حالي كه آب سرد خاصيت خورندگي بيشتري دارد .در جكوزي ها كه دماي آب معمولا بيش از 38 درجه سانتي گراد است،حلاليت كلسيم در آب نيز كاهش مي يابد. شاخص اشباع گاهي اوقات حفظ تعادل آب از نظر شيميايي مستلزم دقت و توجه بسياري است.البته رابطه متقابل هريك از عوامل موثر بر تعادل شيميايي آب را مي توان بر مبناي يك رابطه ري اضي ساده مشخص كرد. بر همين اساس ويلفرد لانگير در سال 1930در تحقيقات خود براي محافظت از لوله هاي چدني در برابر خوردگي مفهومي به نام (شاخص اشباع)را مطرح كرد. شاخص اشباع در واقع بيانگر وضعيت تعادل شيميايي آب و اجزاي موجود در آن است.با استفاده از اين مفهوم براي استخرها خواهيم داشت: Sl=PH+TF+CH+ALK-C كه در رابطه فوق: SI=شاخص اشباع PH=مقدار اندازه گيري شده PH TF=ضريب دما CH=سختي كلسيم اندازه گيري شده ALK=مقدار مواد قليايي موجود در آب منهاي مقدار سيانورات موجود در آب كه به منظور پايدار كردن phآب استخر مورد استفاده قرار مي گيرد. C=ضريب ثابتي كه براي اصلاح دماي آب ،مقاومت و غلظت يون هاي موجود در آب مورد استفاده قرار مي گيرد.(معمولا c=12.1) بر اساس اين رابطه ،هنگامي كه شاخص اشباع برابر با صفر باشد به اين معني است كه آب از نظر شيميايي در وضعيت تعادل قرار دارد.البته در عمل مقدار0.3_+ نيز براي شاخص اشباع قابل قبول است. در صورتي كه مقدار شاخص اشباع بيش از 0.3باشد به منزله آن است كه آب با مواد قليايي اشباع شده است كه در اين صورت مشكلاتي مانند كدر شدن و رسوب كردن آب در استخر به وجود مي آيد. مقادير كمتر از0.3نيز بيانگر آن است كه آب خاصيت خورندگي دارد.به عبارت ديگر،شاخص اشباع چنان كه از نام ان پيدا است بيانگر ميزان اشباع بودن آب از مواد و ذرات خارجي است. اعداد منفي به معني عدم اشباع آب است كه در اين صورت آب تمايل لسيار زيادي براي رسيدن به حالت اشباع دارد. ساخت استخر نكاتي درباره آزمايش نمونه آب استخر تنظيم كردن اجزاي موجود در آب استخر يا جكوزي در صورتي كه امكان اندازه گيري صحيح هر يك از آنها در آب وجود نداشته باشد،عملا بي فايده است. عوامل بسياري از جمله ذخيره نامناسب كيت هاي آزمايش،زمان بندي نامناسب براي اندازه گيري و عواملي از اين قبيل موجب اندازه گيري اشتباه مقادير و در نتيجه تصميم گيري اشتباه مي شود. پس از آشنايي با عوامل موثر بر خواص شيميايي آب و محدوده متداول آنها ،حالا نوبت به آن مي رسد كه روش هاي اندازه گيري هريك از اين عوامل را مورد بررسي قرار دهيم.براي آزمايش هريك از عوامل مطرح شده بايد از روش هاي مناسب ان استفاده كرد.اولين گام ي كه بايد براي آزمايش نمونه آب استخر برداشته شود،تعيين روشي آزمايش آب استخر است. به طور كلي سه روش اصلي براي آزمايش نمونه آب استخر وجود دارد: -استفاده از مواد شيميايي و مشاهده تغيير رنگ ايجاد شده در آن ها:سنجش رنگ و تيتراسيون از جمله روش هاي آزمايش نمونه آب به شمار مي روند.به اين منظور مي توان از نوارهاي ازمايش نيز استفاده كرد. -آزمايش نمونه آب استخر با استفاده از تجهيزات الكترونيكي: استفاده از تجهيزات الكترونيكي براي سنجش مقدار مواد موجود در آب استخر يكي از ساده ترين و در عين حال دقيق ترين روش ها به شمار مي رود. -مشاهده وضعيت ظاهري آب و ميزان كدر بودن نمونه آب: در اين روش براي بررسي وجود يا عدم وجود مواد مشخصي در اب استخر (مانند مواد پايدار كننده)از ازمايش كدورت آب استفاده مي شود. بنابراين براي ازمايش نمونه اب استخر مي توان از سه روش متداولي كه مورد اشاره قرار گرفت،استفاده كرد. اما انچه در استخرها اهميت دارد،اندازه گيري همان عواملي است كه بر خواص شيميايي آب تاثير مي گذارد. چرا كه كم يا زياد بودن هريك از انها موجب كاهش كيفيت آب استخر مي شود. بنابراين در اين بخش روش آزمايش هريك از عوامل ياد شده را مطرح مي كنيم: اندازه گيري PHآب: phآب را مي توان با استفاده از مواد معرف و نمودارهاي تغيير رنگ مربوطه،نوارهاي آزمايش و تجهيزات الكترونيكي اندازه گيري كرد.البته براي نحوه استفاده صحيح از آنها بايد به دستورالعملي كه از جانب شركت سازنده منتشر مي شود توجه كرد. ساخت استخر اندازه گيري مقدار مواد قليايي موجود در آب: براي اندازه گيري مقدار قليايي بودن آب نيز مي توان از نوارهاي آزمايش يا محلول هاي مخصوصي كه براي اين منظور به فروش مي رسد استفاده كرد.البته براي نحوه صحيح استفاده از آنها بايد به دستورالعملي كه از جانب شركت سازنده منتشر مي شود توجه كرد. اندازه گيري سختي آب: سختي آب را مي توان با روش هاي مختلفي مانند سنجش رنگ،تيتراسيون يا نوارهاي آزمايش اندازه گيري كرد. اندازه گيري مقدار كل ذرات محلول در آب: از آنجا كه هيچ روش ساده ،كاربردي و ارزان قيمتي براي آزمايش مقدار كل ذرات محلول در آب وجود ندارد ،اين كار معمولا در آزمايشگاههاي مجهز به تجهيزات مناسب انجام مي گيرد. البته در چند سال اخير تجهيزات الكترونيكي جديدي با قيمت نسبتا مناسب به بازار ارائه شده است كه اين قابليت رانيز دارد. نكات كلي براي آزمايش آب استخرها -همواره از معرف ها و نوارهاي آزمايش تازه استفاده كنيد.معرف ها و نوارهاي آزمايشي را هرگز براي مدت طولاني در معرض نور خورشيد قرار ندهيد .بهترين حالت براي نگهداري آنها در دماي متوسط و دور از تابش مستقيم خورشيد است. -همواره پيش از استفاده از محلول ها وضعيت ظاهري آنها را به دقت بررسي كنيد.در صورت مشاهده عواملي مانند تغيير رنگ،كدر شدن يا رسوب كردن از اين مواد استفاده نكنيد. -هرگز تجهيزات و وسايل آزمايش نمونه اب را با مواد شوينده تميز نكنيد.چرا كه باقي مانده اين مواد حتي پس از آب كشي كامل آنها باعث تغيير در نتيجه آزمايش خواهند شد. -نمونه برداري از آب استخر بايد پس از گذشت چند ساعت از افزودن مواد شيميايي به آب و گردش كامل آنها در مدار استخر انجام گيرد. به عنوان يك قاعده سر انگشتي،پس از افزودن هر نوع ماده اي به آب استخر حداقل پانزده تا سي دقيقه صبر كنيد و سپس براي نمونه برداري از آب اقدام كنيد. -پس از نمونه برداري براي بستن دهانه ظرف ها يا لوله هاي آزمايش ،به جاي انگشت از در پوش استفاده كنيد.چرا كه در غير اين صورت چربي و آلودگي هاي روي پوست به نمونه آب وارد شده و نتيجه ازمايش را تحت تاثير قرار مي دهد. مروري سريع بر مطالب -عواملي كه تعادل شيميايي آب به انها بستگي دارد شامل phآب،ميزان قليايي بودن آب،سختي آب،مقدار كل ذرات جامد در آب،دماي آب،سرعت باد،نرخ تبخير آب استخر و بار ناشي از حضور شناگران مي شود. -محدوده ايده آل phبراي آب استخرها و جكوزي ها بين 7.4 تا 7.6 است. -اضافه كردن مواد قليايي مانند كربنات كلسيم به آب موجب افزايش مقدار phو كاهش خاصيت اسيدي آن مي شود. -افزودن اسيدهايي مانند اسيد هيدروكلريك(جوهر نمك)يا بي سولفيت سديم به آن موجب كاهش phواسيدي شدن آن مي شود. -براي افزايش phآب استخر اگر تنظيم مواد قليايي موجود در اب كفايت نكرد مي توان مقداري بي كربنات سديم ph=8.2 به آن افزود. -براي افزايش همزمان مقدار phو قليايي بودن آب مي توان از كربنات سديم كه در واقع همانند جوش شيرين است با دانه هاي كمي درشت استفاده كر-محدوده دماي ايده آل براي استخرها 26-28 درجه سانتي گراد و براي جكوزي ها نيز دماي آب نبايد از 40 درجه سانتي گراد تجاوز كند.

 رفع آلودگی آب استخرها

12نظر

رفع آلودگی آب استخرها

,کیفیت بهداشتی آب استخر کیفیت بهداشتی آب استخر با آزمایشات ویژه میکروبی، شیمیایی و فیزیکی مشخص می شود. آزمایشات بایستی منطبق با روش های آنالتیک توصیفی در روش های استاندارد برای آزمایشات آب و فاضلاب باشد. PH: میزان آن بین 7.2-8 می باشد. قلیایت: قلیایت میتل اورانژ حداقل 50میلی گرم در لیتر و حداکثر 150میلی گرم در لیتر 150>قلیایت>50 زلالیت آب استخر: زلالیت آب استخر باید به نحوی باشد که اگر به یک صفحه سیاه و سفید به قطر 15.24 سانتیمتر(6اینچ) که در پایین ترین نقطه استخر قرار دارد از کنار استخر نگریسته شود به وضوح قابل رویت باشد. (انیستوی ملی استخرها زلالیت 0.5JTU یا کمتر را توصیه می کند.) ارگانیزم های کلی فرم (در نمونه ای که کلر آن خنثی باشد) در عرض یک ماه در حالی که استخر در حال استفاده باشد بیشتر از0.15 نمونه نبایستی مثبت باشد. در آزمایش های تاییدی و در روش فیلتر غشایی بیش از یک فرم کلی در 50میلی لیتر نباید وجود داشته باشد. حداکثر کدورت آب استخر بر حسب واحد جکسون (JTU) معادل 0.5 بوده و کدورت کمتر از 0.1JTU عالی است. کلرزني كلر و مشتقات آن بيشترين نقش را در گندزدايي استخرها بعهده دارد.اين مواد عمدتا شامل گاز كلر ، هيپوكلريت سديم ، هيپوكلريت كلسيم يا قرصهاي تري كروسيانوريك سديم است مقدار قرص كلر لازم وقابل افزايش به آب استخر ميتواند به حجم كل آن ، 5تا6 گرم براي هرمتر مكعب باشد.كلر باكتريها را از بين مي برد وقادر است با باقيمانده آلودگي هاي فردي موجود ناشي از شناگران در داخل استخر مقابله نمايد.براي ضدعفوني كردن بهتر است ابتدا كلر در مقداري آب حل شده ومحلول غليظ به جريان آب ورودي استخر اضافه شود. ساخت استخر البته در صورتيكه بار استحمامي متغير باشد جهت تثبيت ميزان باقيمانده كلر ، از محلول آمونياك قبل از كلرزني استفاده ميكنند ، يون كلرامين تشكيل شده از پايداري بيشتري برخوردار است. كلروكلرامين موجب فساد وتجزيه جلبكها شده ودفعات تمييزكردن كف استخر را كاهش مي دهد.آزمايش كلرومتريك يعني آزمايش پيوسته آب استخر از ضروريات است تا دائما ميزان تركيبات آن با مقدار استاندارد كنترل شود.كلر معمولا به سه شكل در دسترس است كه عبارتند از هيپوكلريد سديم ، هيپوكلريدسديم (هيپوكلريدسديم با آب مخلوط شده ومحلول حاصل به آب تزريق مي شود) به صورت جامد وبه شكل پودر ، دانه ويا قرص در بازار موجود بوده وبه خوبي در آب حل مي شود.هرچند قابليت نگهداري آن در انبار زياد است اما بايد در جاي خنك و در ظروف ضدزنگ نگهداري شود مقدار كلر موجود در هيپوكلريد كلسيم حدود60تا70 درصد است. هيپوكلريدسديم كه در منازل بعنوان سفيدكننده مورد مصرف است محلول بوده و داراي حدود18 درصد كلر مي باشد.گاز كلر ماده اي سمي است واين گاز در سيلندرهاي زردرنگ وتحت فشار از 50 كيلوگرم تا يك تن بصورت مايع ذخيره شده وبراي تزريق آن به داخل لوله از دستگاههاي كلرزن استفاده مي شود. توصيه مي شود كه كلردهي به آب همواره پس از فرآيند صافي گذراني صورت گيرد. (معمولا آنچه در عمل توسط نيروهاي تعمير ونگهداري اتفاق مي افتد تزريق نمودن محلول هيپوكلريد كلسيم توسط پمپ جرياني قابل تنظيم در مسير مكش كلكتور اصلي استش) ساخت استخر

 روش نگهداری از آب استخرها

12نظر

روش نگهداری از آب استخرها

,روشهای نگهداری از آب استخرها: اکثر مشکللات مرتبط با آب استخرها وجکوزی ها درصورت داشتن اطلاعات کافی درباره علت به وجودآمدن مشکل و روش بهینه مواجهه با آن به راحتی قابل حل خواهد بود. ساخت استخر نکاتی درباره آزمایش نمونه آب استخر 1-استفاده از مواد شیمیایی و مشاهده تغییر رنگ ایجاد شده در آن ها: سنجش رنگ و تیتراسیون از جمله روش های آزمایش نمونه آب به شمار می روند. به این منظور می توان از نوارهای آزمایش نیز استفاده کرد. 2-آزمایش نمونه آب استخر با استفاده از تجهیزات الکترونیکی: استفاده از تجهیزات الکترونیکی برای سنجش مقدار مواد موجود در آب استخر یکی از ساده ترین و در عین حال دقیق ترین روش ها به شمار می رود. 3-مشاهده وضعیت ظاهری آب و میزان کدر بودن نمونه آب: در این روش برای بررسی وجود یا عدم وجود مواد مشخصی در آب استخر( مانند مواد پایدار کننده) از آزمایش کدورت آب استفاده می شود. متدوال ترین مشکلاتی که به واسطه آب استخر با آن روبروهستیم عبارتند از: *رشد جلبک ها : از میان سه نوع جلبکی که در استخرها رشد میکنند،جلبک سبز، متداول ترین نوع است.این نوع جلبک معمولا در حاشیه دیوارها، پله ها و سکو های استخر رشد میکند.به محض مشاهده اولین نشانه های این نوع جلبک در استخر زمان اقدام برای از بین بردن آن فرا رسیده است.چرا که این نوع جلبک سرعت رشد سرسام آوری دارد و چه بسا در مدت زمان کمتر از بیست و چهار ساعت از همین منطقه کوچک، تمام دیوارها و کف استخر پوشیده از جلبک شود!اما جلبک زرد که معمولا به رنگ قهوه ای و به صورت گل و لای دیده میشود گاهی (جلبک خردلی) نیز نامیده میشود. سرعت رشد این نوع جلبک بسیار کمتر از جلبک سبز است، ولی از بین بردن آن به سادگی جلبک سبز امکان پذیر نیست. استفاده از برس برای پاک کردن این جلبک تنها پوسته مقاوم روی آن را از بین می برد. البته این کار نیز به نوبه خود مفید است چرا که با از بین رفتن پوسته خارجی، خود جلبک در معرض مواد شیمیایی قرار گرفته و از بین میرود. در نهایت نیز جلبک سیاه است که به رنگ آبی تیره مایل به سبز دیده میشود. جلبک سیاه در استخر نشانه شرایط بسیار حاد در آب استخر است. سرعت رشد این جلبک در ابتدا بسیار کند است و معمولا در قسمت های عمیق تر استخر و در کف آب رشد میکند. ولی به مرور زمان سرعت رشد آن به صورت ناگهانی افزایش میابد. این نوع جلبک مقاوم ترین نوع جلبک است که روی آن به جای ماده ای کرک مانند و نرم، لایه محافظ و سختی می پوشاند که حتی با پرس های فلزی نیز به سختی از جداره استخر جدا می شود. مشکل دیگر در مورد این نوع جلبک آن است که معمولا در عمق جداره یا کف استخر نفوذ میکند و اگر پوسته استخر اندودکاری شده باشد، تنها با برس های فلزی آن هم به قیمت آسیب دیدن پوسته استخر است که می توان آن ها را ازبین برد. عواملی که زمینه مساعدی را برای رشد جلبک ها در استخر فراهم می آورند شامل نور خورشید، دمای زیاد آب استخر، وجود مناطق مرده در استخر و پایین بودن غلظت کلر آزاد موجود در آب می شوند. البته همیشه پیشگیری بهتر از درمان است. بنابراین حتی الامکان با تامین کیفیت مناسب آب استخر، تمیز کردن دایمی آن و رعایت نکات یادشده در این زمینه، فرصتی را برای رشد جلبک ها در استخر ایجاد نکنید. توجه داشته باشید که بعضی از سم های گیاهی صرفا برای جلوگیری از رشد جلبک ها هستند، برخی برای از بین بردن جلبک ها و برخی هر دو قابلیت را باهم دارند. البته تجربه نشان دا ده است که بر خلاف ادعای بغضی از شرکت های تولید کننده سم های گیاهی، تاکنون هیچ ماده معجزه آسایی تولید نشده است که صرفا با افزودن آن به آب استخر مشکل رشد جلبک در آن برای همیشه برطرف شود. بلکه نگهداری دایمی از استخر، استفاده از برس های تمیز کننده و سایر روش ها برای دستیابی به این هدف الزامی است. در هنگام افزودن سم های گیاهی توجه داشته باشید که آب عاری از برگ درختان و آلودگی های دیگر باشد. چرا که در اینصورت بخش عمده سم های گیاهی به جای جلبک ها به برگ و آلودگی ها جذب میشود. در اکثر سم های گیاهی از مس و نقره به عنوان ترکیبات فعال استفاده میشود. البته برخی از انواع سم ها شامل ترکیبات غیرفلزی هستندکه با از بین بردن مواد غذایی مورد استفاده جلبک ها به صورت غیر مستقیم آن ها را از بین می برند. علاوه بر سم های گیاهی، موادی مانند کلر نیز جلبک ها را از بین می برند. البته پیش از اقدام به این کار باید با برس سطح خارجی جلبک ها را از بین برد تا ماده به عمق جلبک نفوذ کرده و آن را نابود کند.

 بهبود کیفیت آب

12نظر

بهبود کیفیت آب

,بهبود کیفیت آب استخرهای شنا توسط عواملی چون زباله، گرد و خاک، مواد شیمیایی، میکروارگانیسم ها و سایرمواد آلوده می شوند. میکروارگانیسم ها می توانند باعث بیماری های باکتریایی یا عفونی شوند. بهبود کیفیت آب به وسیله تصفیه و ضدعفونی شیمیایی صورت می گیرد. ساخت استخر ضدعفونی کننده ها برای جلوگیری ازانتقال بیماری وعفونت باید مواد شیمیایی به آب افزوده شود تا میکروارگانیسم های آب را از بین برده و آلودگی ها را بدون اینکه به شناگران آسیبی برساند نابود کند. ضدعفونی کننده های شیمیایی معمولا حاوی کلر یا برم هستند زیرا مؤثرترین مواد، مواد شیمیایی هستند که می توانند به شکل ایمن دراستخرهای شنا مورد استفاده قرارگیرند. درموقع بررسی ضدعفونی کننده ها (گند زداها) معمولا تنها به کلراشاره می شود، ولی درواقع چهارگونه کلر که هرکدام دارای خصوصیات و مشکلات خاص خویش هستند وجود دارد. روش ها و محصولات متفاوت و زیادی برای ضدعفونی آب استخر وجود دارد. هدف بسیاری از ضدعفونی کننده ها، ازبین بردن باکتری های موجود درآب است. باکتری حامل بیماری است و رشد جلبک ها را افزایش می دهد. ضدعفونی کننده ها باکتری ها را با اکسیداسیون از بین می برند. فعالیت شیمیایی کلر کلر درهرشکلی که باشد، اسید هیپوکلروز(HOCl) که نابود کننده باکتری است و یون های هیپوکلریت (OCl) که شکل ضعیفی از کلرهستند را تولید می کند. زمانی که گاز کلر به آب اضافه می شود، اسید موریاتیک (HCl) ایجاد می شود. با حفظ PH آب به میزان کمتر از PH خنثی، تأثیر کلرافزایش می یابد. با افزایش PH تأثیر کلر کمتر می شود. تأثیرPH بر کلر موجود درآب به صورت زیر شرح داده شده است : *درPH 2/7 : 80% HOCl نابود کننده باکتری + 20% OCl ضعیف شده *درPH 8 : 20% HOCl نابود کننده باکتری + 80% OCl ضعیف شده رسوب کلر رسوب کلر، مقداری از کلر است (به صورت واحد در میلیونppm ) که پس از اشباع به صورت مازاد باقی می ماند. شاخص های ارزیابی کلر قابلیت استفاده و دسترسی کلر : کلر در شکل های مختلف با سایرعناصر موجود در آب ترکیب می شود، ولی برخی اشکال کلر جهت ضدعفونی کردن واکسید کردن باکتری ها کارآمدترند. ممکن است شما 5 گالن (معادل 19 لیتر) کلر مایع به استخرتان اضافه کنید، ولی تأثیر و خاصیت ضدعفونی کنندگی آن از2 پوند (معادل 9/0 کیلوگرم گاز کلر) کمتر است. پایداری : کلر به صورت طبیعی خیلی ناپایدار است به طوری که گفته می شود درمعرض نور ماورای بنفش (UV) و نور خورشید به راحتی از بین می رود، بنابراین تلاش هایی صورت گرفته تا پایداری کلرافزایش یابد. PH: از زمانی که شما ضدعفونی کننده ها را به طورمنظم به آب اضافه می کنید باید PH را مورد بررسی قرار دهید زیرا PH آب تغییر می کند. مناسب بودن : کار کردن با هر یک از گونه های کلر تا چه اندازه آسان است . قیمت: این جنبه شخصی داشته و به توانایی مالک استخر بستگی دارد. محصولات جانبی : شکلی از کلر که شما استفاده می کنید چه تغییر دیگری درآب ایجاد می کند. گاز کلر گاز کلر تقریبا 2- 5/1 برابر سنگین تر از هواست و به رنگ سبز کم رنگ می باشد. گاز کلر زمانی که درآب باشد PH آب را پایین می آورد و نور خورشید به سرعت گاز کلر را تجزیه می کند. دریک استخر شنا در مدت 1 ساعت 97% گاز کلر در معرض نور مستقیم خورشید از بین می رود. استفاده از یک تثبیت کننده می تواند ماندگاری گاز کلر را به شکل چشمگیری افزایش دهد. تثبیت کننده (ایزوسیانوریک اسید) هنگامی که استخرها درمعرض نورمستقیم خورشید قرارمی گیرند، در اثر اشعه های ماوراء بنفش، کلر به سرعت تجزیه شده و درنتیجه مصرف کلر افزایش می یابد. افزودن ماده تثبیت کننده به آب استخرهای روباز، کلر را درمقابل اشعه ماوراء بنفش محافظت می کند و میزان مصرف کلر را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. تثبیت کننده را به دو شکل می توان به آب اضافه نمود : به صورت ایزوسیانوریک اسید خالص یا به صورت ترکیب با محصولات دی کلر و تری کلر. ایزوسیانوریک اسید به کندی در آب حل می شود درحالی که دی کلر و تری کلر به سرعت حل می شوند. امتیاز و برتری گاز کلر، ارزان بودن آن است (حدود یک پنجم قیمت کلرمایع) و اینکه قابلیت دسترسی آن 100 درصد است زیرا فرآورده دیگری به همراه آن اضافه نمی شود، بنابراین اگر گاز کلر کاملا در دسترس و ارزان است چرا همیشه از آن استفاده نمی شود؟ بدلیل اینکه بدست آوردن و توزیع آن طاقت فرسا بوده و به صورت بالقوه، مهلک و مرگ آوراست. گاز کلر می تواند باعث سوزش و خارش شدید چشم، بینی و دهان و گلو گردد و حتی مرگ آور باشد ( گاز کلر درجنگ جهانی اول برای کشتن سربازان در پناهگاه ها استفاده میشد). تنفس بخارات تانکر نشت کننده ی گاز کلر سبب مرگ بعضی افراد شده است، به همین دلیل گاز کلر به صورت جهانی برای امورنگهداری آب طرفدار ندارد. کار با گاز کلر طاقت فرسا است (تانکرهای فشرده گاز، شیرها، سیستم های تزریقی گران که به سیستم های گردش آب وصل هستند و...) که اداره نامناسب آنها بسیار خطرناک است. غلظت کلر در هوا (PPM) تأثیر 1 علائم ناچیز 5/3 بوی قابل تشخیص 4 آستانه خطر 60-40 سطح خطرناک تماس در 60-30 دقیقه 1000 مرگ سریع همانگونه که مشاهده می شود مشکلات تنفسی، سرفه، سوزش و خارش چشم و گلو می توانند حتی درغلظت های کمی به اندازه ppm1 هم رخ دهند. با این حال، بوی گاز کلر هنگامی که غلظت آن به ppm5/3 برسد قابل تشخیص است و افراد می توانند قبل از اینکه به سطح مرگ بار برسد از وجود گاز کلر در محیط آگاه شوند. بلافاصله پس از استشمام بوی کلر بایستی نسبت به ترک محل و تهویه اقدام شود. مطابق قوانین، لازم است در جایی که قرار است از سیلندرهای کلر استفاده شود، یک اتاق مجزا برای تجهیزات کلرزنی پیشبینی گردد. این اتاق باید به شکل مناسبی تهویه شود تا گاز کلر نشت کرده در اثر خرابی، شکستن و یا انفجار سیلندر به خارج دفع گردد. همچنین باید در جایی بیرون از اتاق ماسک های گاز دردسترس باشند. به لحاظ بالا بودن قابلیت انحلال کلر در آب، اغلب توصیه می شود که بر فراز سیلندرها یک آبپاش اضطراری نصب گردد. این آبپاش باید دارای شیری در بیرون اتاق باشد تا در زمان نشت گاز کلر بتوان با بارش آب، گاز را جذب و به سیستم فاضلاب دفع نمود. کلر مایع (سدیم هیپوکلریت) چنانچه گاز کلر در داخل سیلندرهای آهنی سنگین تحت فشار قرار گیرد تبدیل به مایع می شود. سدیم هیپوکلریت حاوی 15-10 درصد کلر مایع می باشد، بکارگیری آن PH آب را به 13 می رساند، بنابراین باید از موادی چون سدیم بی سولفات و موریاتیک اسید برای نگهداری PH درمحدوده مناسب استفاده شود. کاستیک سودا PH کلرمایع را در سطح بالا بین 13و14 نگه می دارد. فرمول شیمیایی کلرمایع NaOCl است که بسیارناپایداراست و به تدریج کارایی خود را از دست می دهد، به ویژه اگر در گرما، محیط مرطوب و یا درمعرض نور خورشید قرار گیرد، ولی ایمن تر و به صرفه تر از سایر انواع کلر است. سدیم هیپوکلریت در شرایط ایده آل انبار بین 60 تا 90 روز از تاریخ تولید به سرعت از بین می رود. هوا، نورخورشید و زمان سپری شده از ساخت، فرآیند از بین رفتن را تسریع می کنند و باید از تثبیت کننده ها برای افزایش پایداری آن استفاده شود. امتیاز کلر مایع این است که به آسانی مورد استفاده قرار گیرد (فقط آن را درون آب میریزیم) و بدلیل اینکه خودش مایع است، بلافاصله حل میشود. سدیم هیپوکلریت درصورت ترشح بر روی پوست باید بلافاصله شسته شود. در نگهداری سدیم هیپوکلریت احتیاط های زیر را مدنظر قرار دهید : • بر روی دیوار و ظروف برچسب هشداردهنده بزنید. • ظروف را دور از یکدیگر قرار داده و آنها را نزدیک به سایر مواد شیمیایی قرار ندهید. به ویژه موریاتیک می تواند بخار سمی ایجاد نماید. • درب بشکه هایی که مواد شیمیایی در آن حل می شود باید با دقت باز شود. موقعی که بشکه را باز می کنید به علت اینکه بعضی وقت ها در داخل بشکه فشار ایجاد می گردد، در آن را با یک درپوش بپوشانید و به آرامی بر روی درپوش یک شکاف ایجاد نمایید که درغیراینصورت احتمال فوران محلول به چشم یا لباس وجود دارد. • هنگامی که مواد شیمیایی را از ظرف خالی میکنید، دقت کنید تماس با پوست باعث جراحت می گردد. پس از تخلیه و استفاده از مواد شیمیایی دست ها را بشوئید. • محلول را دور از لباس ها نگهداری کنید زیرا در اثر تماس رنگ لباس ها را از بین می برد. • از تنفس بخارات در فضای بسته خود داری کنید، تهوع و استفراغ یا هردو ممکن است که رخ دهد. • دور از دسترس اطفال باشد. • درصورت تماس با پوست آب سرد روی آن بریزید. کلر خشک (به صورت دانه های ریز یا قرص) کلسیم هیپوکلریت به طور متداول تحت نامهایی مانند HTH به فروش می رسد. کلسیم هیپوکلریت ناپایداراست، به کندی حل میشود و پس از حل شدن قسمت های کلر، بخش های زیادی از آن ته نشین می شود. کلسیم هیپوکلریت به اشکال قرص و دانه های ریز وجود دارد و حاوی 65% کلر( یادآوری می شود که این میزان برای کلر مایع تنها 12% است) و با PH معادل 8/11 می باشد، بنابراین منجر به بالا رفتن PH آب می شود و درصورت استفاده از آن باید با بکارگیری موریاتیک اسید یا بی سولفات سدیم، PH را به محدوده 6/7-2/7 رساند. کلسیم هیپوکلریت علاوه بر خواص ضدعفونی کنندگی، به شدت خاصیت جلبک کشی دارد. درجاهایی که احتمال رشد جلبک وجود دارد، با پاشیدن دانه های کلسیم هیپوکلریت بر روی آن می توان از رشد جلبک جلوگیری نمود. کلسیم هیپوکلریت باید ابتدا درآب حل شده و سپس به استخراضافه شود، درغیراینصورت ممکن است آب کدر گردد. نور خورشید می تواند این ماده را درمدت کوتاهی از بین ببرد. کلسیم هیپوکلریت درصورتیکه در مجاورت برخی مواد قرار گیرد امکان آتش سوزی وجود دارد، بنابراین باید آن را در شرایط مناسب و در جای خشک و خنک نگهداری کرد. دستورات ایمنی در هنگام استفاده از کلسیم هیپوکلریت : • اجازه تماس با محصولات نفتی، شوینده ها، مایعات پاک کننده، محصولات کاغذی وعرق بدن (آمونیاک) را ندهید. • سیگار، کبریت و سایرمواد قابل اشتعال را از ظروف محتوی کلسیم هیپوکلریت دورنگه دارید. • اجازه ندهید که مواد شیمیایی با مواد دیگر و یا بخار آنها با بخارات سایر مواد شیمیایی مخلوط گردد. • برای اندازه گیری فقط از یک فنجان پلاستیکی یا آلومینیومی تمیز و خشک استفاده کنید. • استفاده از فنجان کاغذی ممکن است موجب آتش سوزی شود. • از تنفس بخارات خود داری کنید. • در مکان سرد و خشک با حفاظ و قفل نگهداری کنید. • سعی کنید که مواد دور از دسترس بچه ها نگهداری شود، اگر این مواد بلعیده شوند زیان آور خواهند بود. • درصورت رخ دادن آتش سوزی آن را با آب خاموش نمائید. • اگر ماده شیمیایی خشک روی زمین ریخته شد مقدار زیادی آب روی آن بریزید. • تماس با پوست ممکن است باعث جراحت شود. در این صورت مقداری آب سرد روی آن بپاشید (در تماس با لباس به جز زمانی که خیس باشد موجب خسارت نخواهید گردید). • در اثر تماس با چشم مقدار زیادی آب سرد برای مدت 15 تا 30 دقیقه روی آنها بریزید. • کلسیم هیپوکلریت نباید مستقیما به آب استخراضافه گردد زیرا ممکن است کلسیم کربنات تشکیل شود که موجب کدری آب خواهد شد. سیانورات ها (دی کلر و تری کلر): کلر به صورت ترکیب با سیانوریک اسید نیز وجود دارد. این اشکال به نامهای تجاری دی کلر و تری کلر یافت می شوند که با افزودن آنها به آب استخر، هردو کلر و ایزوسیانوریک اسید (تثبیت کننده) به آب اضافه میشوند. برای ضدعفونی منظم و نگهداری کلر، استفاده از سیانورات ها بهتراست، زیرا بادوام ترند و فرآورده های جانبی کمتری تولید می کنند. خصوصیات دی کلرعبارت است از : • 56 تا 63 درصد کلر قابل استفاده (در دسترس) • بدون ته نشینی یا محصول جانبی (مانند محصولات HTH) • PH 8/6، بنابراین اندکی اسیدی است. محصولات دی کلر در بازار با نام های مختلفی خوانده می شوند، بنابراین لازم است شما برچسب محصولات را بخوانید. شکل دوم کلرخشک، تری کلر است. تری کلرغلیظ ترین و گران ترین شکل کلر تولید شده است که 90 درصد کلر قابل استفاده دارد. به منظور پایداری و استحکام بیشتر، تری کلرغالبا به صورت قرص هایی تولید می شود که به آرامی درآب حل می شوند. البته تری کلر به صورت دانه های ریز نیز برای مقابله با جلبک ها تولید می شود. تری کلرغالبا به صورت قرص هایی تولید می شود که به آرامی در آب حل می شوند. البته تری کلر به صورت دانه های ریز نیز برای مقابله با جلبک ها تولید می شود. PH تری کلر، 8/2 تا 2/3 است که خیلی اسیدی می باشد، بنابراین درموقع استفاده آن را درنزدیکی وسایل فلزی یا درون اسکیمرها قرار ندهید. زمانی که قرص ها دراسکیمر رها می شود، با روشن شدن پمپ ها آب اسیدی به صورت مستقیم به درون لوله کشی ها و سیستم گردش آب مکیده می شود، درنتیجه باعث تخریب لوله کشی و تجهیزات و همچنین ته نشینی مواد بر روی دیواره ی استخر می شود. یکی از مهمترین امتیازات تری کلر این است که به آهستگی حل می شود، بنابراین حتی اگر استخر مداوما سرویس دهی نشود، بازهم آزاد سازی کلر به صورت روزانه صورت می گیرد. یکی از مشکلات دی کلر و تری کلر این است که 50 تا 58 درصد سیانورات دارند، بنابراین استفاده ی زیاد و مداوم از آنها منجر به پیدایش تثبیت کننده ها می شود که در این صورت، لازم است حداقل بخشی از آب استخر تخلیه گردد. شکل دیگری از کلر خشک که به شکل پودر در دسترس می باشد با نام تجاری لیتیم (هیپوکلریت لیتیم) خوانده می شود. لیتیم به آسانی حل می شود. درحقیقت زمانی که بر روی سطح استخر پاشیده می شود، قبل از رسیدن به کف استخر حل خواهد شد. این فرآورده برای استخرهای با دیواره ی تیره و یا از جنس وینیل (یک نوع پلیمر پلاستیکی) که ممکن است دچار تغییر رنگ شوند بسیار مطلوب است. به دلیل گران بودن لیتیم استفاده از آن چندان راحت نیست. هزینه نگهداری استخر با لیتیم درمقایسه با کلر مایع بیش از دو برابر و همچنین بالاتر از تمام ضدعفونی کننده های دیگر است. مقایسه قیمت انواع کلر : عوامل مهمی چون سیستم های آزادسازی مورد استفاده، کارگران و قیمت حمل و نقل و سایر خنثی کننده های شیمیایی مورد نیاز، همگی در قیمت واقعی تمام شده ماده ضدعفونی کننده نقش دارند. گاز کلر ارزان ترین و مؤثرترین ضدعفونی کننده است، ولی خطرناک ترین وسخت ترین نوع برای استفاده است. در زیر انواع ضدعفونی کننده ها را با هم مقایسه می کنیم ( براساس قدرت ضدعفونی کنندگی نه مقدار یا وزن برابر) : • کلر مایع قیمتی معادل 2 برابر مقدار گاز آن دارد • کلسیم هیپوکلریت معادل 3 برابر • تری کلر معادل 3 برابر • لیتیم هیپوکلریت معادل 5 برابر • دی کلر معادل 5 برابر کلرآمین و آمونیاک کلرآمین ترکیب کلر و آمونیاک است. آمونیاک در حضور آب با آن ترکیب می شود و کلرآمین را تشکیل می دهد. • کلرآمین ها پاک کننده و اکسید کننده ی ضعیف باکتری ها هستند، زیرا کلر آنها به وسیله ی آمونیاک احاطه شده و برای کشتن باکتری ها در دسترس نمی باشد. • آمونیاک حاصل از ادرار وعرق انسان درآب، کلرآمین ها را تشکیل می دهد و ممکن است کلر کافی وجود نداشته باشد که با همه ی آمونیاک موجود ترکیب شود و باکتری ها را اکسید کند. یک ورزشکار فعال درهرساعت حدود یک لیتر عرق تولید می کند. • بوی کلر در استخر و سوزش چشمان ناشی از کلرآمین است نه کلر زیاد. • نقطه ی انفصال کلرزنی نقطه ای است که درآن شما کلر کافی را برای خنثی نمودن همه ی کلرآمین ها اضافه کرده اید. پس از آن کلر موجود به جای ترکیب شدن با آمونیاک، به اکسیداسیون باکتری ها و جلبک ها می پردازد. سوپرکلرزنی (کلرزنی زیاد) کلرزنی زیاد اضافه کردن مقدار زیادی کلر به استخر می باشد. با سوپر کلرزنی، کلر به اندازه ای به آب اضافه می شود که علاوه بر جذب مواد زائد، مقدار کافی برای اکسید کردن باکتری ها و کشتن جلبک ها وجود داشته باشد. سوپرکلرزنی توسط کارشناسان مختلف به صورت ماهیانه، سه بار درسال وغیره توصیه می شود. به بیان دیگر، هرکارشناس استخر براساس تجربه اش عقیده ی متفاوتی دارد. درحقیقت برای همه ی استخرها جواب یکسانی وجود ندارد. زمانی که شما واقعا نمی دانید که چه مقدارآمونیاک درآب وجود دارد که کلر را احاطه کرده است می توانید از میزان کثیف شدن استخر(ناشی از تعداد بیشتر شناگران و عرق و ادرار بیشتر) در هرهفته آن را حدس بزنید. رسیدن به سوپرکلرزنی برای هرمحصول کلر متفاوت است. درموقع سوپرکلرزنی باید درب استخر را بر روی شناگرها ببندید تا موقعی که رسوب به سطح نرمال خود برگردد. از دستورالعملهای روی بسته های سوپرکلرزنی پیروی کنید. هنگامی که استخر بسیار کثیف بوده یا از جلبک پرشده باشد سوپرکلرزنی به کار می رود. دراین روش که از نقطه انفصال کلرزنی استفاده می شود، یک گالن معادل 8/3 لیتر آمونیاک و 8 گالن (معادل 30 لیتر) کلر مایع را به ازای هر 20000 گالن (معادل 75700 لیتر) آب استخر اضافه نمائیم و تجهیزات استخر را برای مدت 24 ساعت خاموش می کنیم . پس از آن ، 8 گالن دیگر کلر مایع را اضافه می نمائیم ، تجهیزات را روشن کرده و پس از اینکه رسوب کلر به حالت نرمال رسید، اجازه می دهیم که شناگرها به درون استخر بروند . ممکن است برای شما عجیب باشد که اگر از کلر برای از بین بردن آمونیاک استفاده می شود، چرا آمونیاک بیشتری به آب استخر می افزاییم؟ ترکیب شدن آمونیاک و کلر، کلرآمین را تشکیل می دهد که ماده مغذی برای جلبکها به شمار می رود. وقتی جلبک ها نیتروژن را می خورند، آنها همچنین کلرآمین را هم خورده اند. این موضوع باعث می شود آنها از درون متلاشی و درنتیجه کشته شوند. اگرچه کلرآمین ها پاک کننده های خوبی نیستند (زیرا کاملا ناپایدارند)، ولی به سرعت مواد اضافی و جلبک ها را از بین می برند و می کشند. پودرهای سفیدی که شما روز بعد در استخر می بینید جلبک های مرده سفید شده هستند. محصول PH کلر در دسترس پایداری در آب گاز کلر (Cl2) پایین 100% بسیار پایدار هیپوکلریت سدیم (مایع) 13 % 5/12 ناپایدار هیپوکلریت کلسیم (جامد) 5/11 65% پایدار دی کلر (جامد) 8/6 60% بسیار پایدار تری کلر (جامد) 3 90% بسیار بسیار پایدار مطابق جدول ارتباط خاصی بین قیمت و پایداری (دوام بیشتر) وجود دارد. با پایداری کمتر، شما باید کلر بیشتری استفاده کنید و درنتیجه قیمت بالاترمی رود. جایگزین های کلر برم : برم عضوی از خانواده شیمیایی است که هالوژن خوانده می شود. در حقیقت کلر، ید و فلوئورهم از این خانواده هستند و همگی ضدعفونی کنده می باشند. برم معمولا به شکل قرص و با نام BCDMH وجود دارد (هر قرص حاوی 62% برم و 27% کلر است) و PH آب را به 5/4-4 می رساند، بنابراین برای تنظیم آن باید به آب سودا اضافه کرد. استفاده از این قرص، اضافه شدن هردوی کلر و برم به آب را موجب می شود. برم بیش از کلر در مقابل گرما مقاوم است، بنابراین در مکان هایی که به طور طبیعی گرم تر هستند (مانند جکوزی ها) به کار برده می شود. برم نباید در استخرهای روباز استفاده شود، زیرا نور خورشید به سرعت آن را تجزیه می کند. سؤالی که در اینجا پیش می آید این است که اگر برم هم از خانواده کلراست، چرا زیاد مورد استفاده قرار نمی گیرد؟ در ابتدا باید گفت که برم گران تر بوده و پایداری آن هم کمتر است. با این حال، برم در دمای بالا پایدارتر است و بسیاری از مردم برای جکوزی به جای کلر از آن استفاده می کنند. برم حتی به صورت مایع، از خاصیت خورندگی بالایی برخوردار بوده و گازهای سنگینی آزاد می کند که کنترل آن را دشوار می سازد. برم زنی از طریق تزریق محلول به خط گردش آب استخر و به صورت جوشان در آب استخر انجام می گیرد. باتوجه به این واقعیت که در بسیاری از استخرها از برم استفاده نمی شود، دستگاه برم زنی خودکار وجود ندارد. ان امر ایجاب می کند که جهت تهیه محلول برم برای تزریق به خط گردش آب، از وسایل موقتی استفاده شود. به طورکلی، کلر مؤثرتر و ارزان تر از برم است و تنها افرادی از برم استفاده می کنند که زیاد از استخر خانگی خود استفاده میکنند و با بوی کلر مشکل دارند. همانگونه که در بخش کلرآمین ها گفته شد، بوی استخر بیشتر ناشی از کلرآمین است و اگر ادرار و عرق استفاده کننده ها کنترل شود، بر بوی کلرغلبه پیدا خواهیم کرد. مزیت برم این است که کمتر از کلر چشم را تحریک می کند ولی بوی تندی دارد و ممکن است آب را رنگی یا کف آلود کرده و دیواره استخر را سبز رنگ کند. قیمت برم حدود 10 برابر کلر است. لیتیم هیپوکلریت : لیتیم هیپوکلریت (LioCl ) محصولی جدید برای ضدعفونی استخر است که حاوی 35% کلر می باشد و PH آب را به 7/10 می رساند. لیتیم هیپوکلریت برای آب هایی که سختی بالایی دارند بسیار مناسب است و کدر شدن آب را در پی نخواهد داشت. روش نگهداری و استفاده آن مشابه کلسیم هیپوکلریت است. لیتیم هیپوکلریت در ترکیب با موریاتیک اسید تثبیت می شود، ولی استفاده از این دو ماده بسیار پرهزینه خواهد بود. ید : ید ارزان، بدون مزه و بدون بو است، باعث سوزش چشم نمی شود و به راحتی مورد استفاده قرار می گیرد. بنابراین چرا از ید برای ضدعفونی کردن استفاده نمی شود؟ زیرا با وجود مزیت های ید، بکارگیری مقدار کافی ید برای کشتن باکتری ها، آب استخر را سبز خواهد کرد. افزون بر این، ید در برابر جلبک ها تقریبا بی اثر است و از کلر گران تر می باشد. فلوئور: درست مانند ید است. فلوئور یکی از مؤثرترین ضدعفونی کننده های شناخته شده است، ولی از لحاظ قیمت گران است. نورفرابنفش (UV) :استفاده از پرتو نور فرابنفش (ماوراء بنفش) به عنوان ضدعفونی کننده، مستلزم ساخت یک اتاقک مخصوص است که آب تصفیه شده از آنجا به داخل استخر وارد شود. این اتاقک در مسیر لامپ های ماوراء بنفش که پرتوهای مورد نیاز برای ضدعفونی را ساطع می کنند قرار دارد. خواص ضدعفونی کننده این پرتو در آب باقی نمی ماند و از این رو، تأثیرآن محدود به اتاقک مذکور است. چنانچه آب گل آلود باشد از شدت تأثیر پرتو ماوراء بنفش کاسته شده و لذا خاصیت ضدعفونی کنندگی آن کاهش می یابد. لامپ های ماوراء بنفش گران بوده و به مراقبت زیادی نیاز دارند. ضمنا نور فرابنفش در ایجاد سرطان پوست مؤثر است. نور فرابنفش راهی برای کشتن جلبک درون استخر ندارد، بنابراین هنوز به استفاده از کلر یا مواد شیمیایی دیگر برای ایجاد تعادل در آب نیازمندیم. برخی معتقدند که استفاده از نور فرابنفش این امکان را فراهم می آورد که از مواد شیمیایی کمتری استفاده شود و به از بین رفتن بوی کلر کمک می کند (یادآوری می شود که بو بیشتر ناشی از کلرآمین ها است که به وسیله آمونیاک این بو را ایجاد می کنند). باید گفت که استفاده از نورفرابنفش تنها یک تدبیر است و واقعا یک ضدعفونی کننده ی مؤثر نمی باشد. مشکل دیگر سیستم های UV قیمت بالای آنهاست. از نور فرابنفش برای کشتن باکتری ها استفاده می شود. کارایی این نور به وضعیت شیمیایی آب بستگی دارد. چنانچه آب کدر باشد، پرتوها بازمی گردند و تأثیرگذاری آنها کاهش می یابد. مشکل سیستم های ازن و نور فرابنفش این است که آنها باکتری ها را می کشند، ولی با جلبک ها مقابله نمی کنند، بنابراین تنها در ترکیب با سایر روش های ضدعفونی کارایی خواهند داشت. ازن : ازن شامل 3 اتم اکسیژن و چندین دهه است که برای خالص سازی و پالایش آب های آشامیدنی و فاضلاب شهری مورد استفاده قرار می گیرد. امروزه ازن یا هدف ضدعفونی استخر مورد استفاده قرار می گیرد. ازن یک میکروب کشی بسیار مؤثر بوده و هیچ بوی بدی ندارد و تحریک کنندگی آن نیز حداقل است. ازن آلودگی موجود در آب را اکسید می کند، ولی بسیار ناپایدار است. بدین صورت که فورا با آلودگی ها واکنش می دهد و تقلیل می یابد و مقدار اندکی از آن برای حمله به جلبک های موجود بر روی دیواره ی استخر باقی می ماند. با این حال، کلر، برم یا سایر ضدعفونی کننده ها معمولا لازم می باشند. البته هدف استفاده از ازن، کاهش مقدار مواد شیمیایی مورد نیاز می باشد. ازن باعث کاهش مصرف کلر در استخر می شود. با این حال، نصب دستگاه آن پرهزینه است. ازن در استخر از دو راه تولید می شود. یکی استفاده از نورهای ماوراء فرابنفش در یک ژنراتور که دارای چراغ های UV است و شبیه لامپ های فلورسنت لوله ای شکل است. با عبور جریان هوای از لامپ یک واکنش فوتو شیمیایی رخ میدهد که منجر به تولید ازن می گردد. مزیت ژنراتورهای ازن UV این است که از انواع مشابه ارزان ترند، ولی مشکل آنها این است که ازن بسیار کمتری تولید می کنند. روش دوم تولید ازن، تخلیه کورونا CD)) نامیده می شود. ژنراتورهای ازن CD یک میدان الکتریکی را تشکیل می دهند که اکسیژن را به ازن تبدیل می کند و بیشتر شبیه تولید ازن به وسیله رعد و برق می باشد. معمولا میزان تولید این روش 10 برابر بیشتر از ژنراتور ازن UV می باشد، ولی در واحدهای CD گرانترند، زیرا به تجهیزاتی برای خشک کردن هوایی که از میان آن می گذرد نیاز دارند. واحدهای CD به هوای خشک نیاز دارند، زیرا رطوبت در ترکیب با تخلیه الکتریکی می تواند اسید نیتریک خورنده ای را در درون سیستم ایجاد نماید. واحدهای کوچک CD که برای جکوزی ها مورد استفاده قرار می گیرند به ترکیبات خشک کن هوا نیاز ندارند، زیرا حجم کمتری از ازن برای ضدعفونی کردن پیکره آب نیاز است، بنابراین هزینه کمتری دارد. ازن دارای PH خنثی است و عموما اثر کمی بر سایر پارامترهای آب درحال تعادل دارد. ازن کمک می کند که ذرات معلق در آب راحت تر زدوده شده و تصفیه شوند، با این حال نیاز به جاروکردن و پاک کردن ته استخرهمچنان وجود دارد. خریداری و نصب سیستم های ازن ساده و راحت است. استخرهای تجاری برای ضدعفونی به تجهیزات بیشتری نیاز دارند. یادآوری می شود که ازن ناپایداراست و نمی تواند یک ضدعفونی کننده همیشگی باشد و باید به همراه سایر ضدعفونی کننده های شیمیایی مورد استفاده قرار گیرد. سیستم های ازن دهی در ترکیب با سیستم تصفیه عمل می کنند. ازن با یک سیستم مکانیکی به درون آب تزریق می شود. ازن دارای بوی ملایمی است، ولی درصورتیکه غلظت آن ppm 1- 5/0 باشد می تواند مشکلاتی را برای چشم، بینی، پوست و سیستم تنفسی ایجاد کند. یونیزه کننده ها : یون اتمی است که دارای بارالکتریکی می باشد. یون دارای بارمثبت، کاتیون و یون دارای بار منفی آنیون نامیده می شود. یونیزه کردن در آب استخر یک واکنش الکترولیتیک است که با بکارگیری یک جریان الکتریکی فلزی (مس یا نقره) در فضایی که الکترودهای این مواد در آن قرار دارند عمل ضدعفونی انجام می شود. استفاده از یونیزه کننده ها (همانند مولدهای ازن)، به تنهایی به عنوان ضدعفونی کننده کافی نیست، ولی نیاز به استفاده از مواد شیمیایی را به شکل قابل توجهی کاهش میدهد. مشکل عمده ای که در رابطه با یونیزه کننده ها وجود دارد این است که فلزات ممکن است موجب رنگی شدن و لک زدن دیواره استخر شوند. درصورت استفاده از مقادیر بالای این فلزات که کار ضدعفونی را به خوبی انجام دهند، بروز لکه ها و زنگ زدگیها تقریبا حتمی است. در بعضی استخرها از نقره برای ضدعفونی کردن استفاده می شود. قدرت میکروب کشی نقره بالا، ولی سرعت میکروب کشی آن پایین است. معایب نقره علاوه بر قیمت بالا، بی اثر بودن برPH، لکه دار و رنگی شدن دیوارها، کشتن باکتری ها با سرعت کم وعدم توانایی مقابله با برخی باکتری هاست. مشکل یونیزکننده های مس و نقره، هزینه بالا و سرعت پایین ضدعفونی است. منوپرسولفات پتاسیم(PM) : اگرچه خیلی متداول نیست ولی هنوز در دسترس است. PM اکسید کننده ی بسیار کارآمدی است که بیشتر به همراه محصولاتی که برای سوپرکلرزنی مورد استفاده قرارمی گیرند به فروش می رسد. PM همچنین کاتالیست مؤثری برای برم می باشد و معمولا در مقادیر کم در قرص های برم یافت می شود. بیگوانیسیدها: یک ضدعفونی کننده نسبتا جدید و مؤثر است، ولی اکسید کننده نمی باشد (بنابراین نمی تواند به تنهایی مورد استفاده قرار گیرد) و بیشتر تحت عنوان نام PHMB و نام تجاری Baquacil یافت می شود. ضروریست که غلظت PHMB بین 30 و 50 ppm نگه داشته شود که می توان با یک آزمایش خاص بوسیله ی چکاندن معرف آن را بررسی نمود. PHMB نمی تواند به همراه کلر و یا هر ماده ی شیمیایی دیگر بکار برده شود. درصورت انجام این کار، آب به رنگ قهوه ای می شود و لکه هایی بر روی دیوار به وجود می آید، این بدین معنی است که اگر شما برای استخری که با کلر سروکار دارد از PHMB استفاده کنید، باید ابتدا سایر مواد شیمیایی را خنثی و سپس هر ماده ای که ممکن است در آب وجود داشته باشد را بزدائید.PHMB همچنین با خانواده دترجنت ها (شوینده ها) و تری فسفات سدیم (TSB) واکنش می دهد. این بدان معناست که PHMB با پاک کننده های کاشی یا سایر پاک کننده های استخر واکنش می دهد. مزیت PHMB این است که هیچ مشابهتی با کلرآمین ها ندارد، بنابراین بوی نامطبوعی نخواهد داشت.

ثبت نظر کاربران
کد امنیتی