خیابان دکتر شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، خیابان قبا، پلاک 33
021-2705

قرص تست کلر و PH

قرص تست کلر و PH

نام کیت تست قرصی

قرص تست کلر و PH-

مدل کیت تست قرصی

فرص تست کلر-

برند کیت تست قرصی

Lovibond-

محصولات مرتبط

تست کیت دیجیتالی

image

تست کیت

image

مایع تست کلر و PH

image

مقالات مرتبط

 شوک یا کلرزنی در حد اشباع

12نظر

شوک یا کلرزنی در حد اشباع

,شوک یا کلرزنی در حد اشباع کلرزنی در حد اشباع که گاهی از آن با اصطلاح «شوک» نیز یاد می کنند، در واقع یکی از روش های نگهداری دوره ای از آب استخر به شمار می رود. در این فرایند مقدار کلر پسماند موجود در آب را به دو تا چهار برابر مقدار متداول آن افزایش می دهند. شوک دادن به آب استخر عبارت است از افزودن ناگهانی مقدار زیادی کلر، پتاسیم مونو پرسولفات یا برم به آب استخر که برای از بین بردن باکتری ها، جلبک ها، ترکیبات حاوی نیتروژن و آمونیاک انجام می گیرد. بهترین زمان برای ایجاد شوک در استخرهای سرباز، پس از غروب خورشید است. چراکه در این زمان تاثیر نامطلوب اشعه فرابنفش خورشید دیگر وجود ندارد. پس از شوک دادن به آب استخر تا زمانی که غلظت کلر به زیر 10ppm برسد، شناگران نباید وارد آب شوند. ساخت استخر کلرزنی بسیار زیاد چنان که از نام آن پیداست، فرایندی است که طی آن مقدار کلر بسیار زیادی به آب استخر افزوده می شود. علت کلرزنی بیش از حد آن است که حتی در مواردی که مقدار کلر باقیمانده در محدوده مناسب نگه داشته می شود نیز به دلیل وجود اجزای دیگری مانند آمونیاک، مقدار کلر آزادی که در فرایند از بین بردن باکتری ها مشارکت می کند کاهش می یابد. برخی از متخصصان دوره زمانی مناسب برای انجام این کار را ماهی یکبار و برخی دیگر هر سه ماه یکبار توصیه می کنند. اما به عنوان یک توصیه کلی، کلرزنی بیش از حد تنها باید در مواقعی انجام شود که مقدار آمونیاک یا اجزای خارجی موجود در آب بیش از حد معمول است. بدیهی است که هرچه تعداد شناگران استخر بیشتر باشد، مقدار عرق بدن و ادراری که وارد آب می شود نیز به همان نسبت بیشتر خواهد بود. بنابراین تعیین زمان مناسب برای کلرزنی بیش از حد با استفاده از مواد ضدعفونی کننده یاد شده نیز باید در محدوده مناسبی انجام شود. یکی دیگر از مواردی که باید از روش کلرزنی بیش از حد استفاده شود، هنگامی است که آب استخر بیش از حد معمول کثیف شده و مملو از جلبک و خزه است. یکی از روش های سریع از بین بردن جلبک ها و جلوگیری از رشد آن ها، کلرزنی تا حد اشباع است. چند تذکر درباره کلرزنی در حد اشباع • ایجاد شوک در استخر باید در مواقعی انجام گیرد که شناگران در استخر حضور ندارند. • ایجاد شوک باید هنگامی انجام شود که PH آب استخر در محدوده 7.6-7.8 است. در صورتی که PH کمتر از 7.5 باشد، احتمال تشکیل ترکیباتی مانند تری کلرید نیتروژن افزایش می یابد. تری کلرید نیتروژن ماده پایداری است که علاوه بر متورم کردن چشم ها، بوی بسیار تندی دارد. • در اکثر موارد، کلرزنی در حد اشباع هنگامی انجام می گیرد که غلظت کلر موجود در بین 6-8ppm است.محدوده یاد شده برای از بین بردن کلرآمین و بازگشت استخر به شرایط کارکرد متداول برای روز بعد مناسب است. مقدار توصیه شده برای کلر آزاد موجود در آب استخر 2-3ppm و در جکوزی ها 3-5ppm است. نکته مهمی که در هنگام اندازه گیری کلر موجود در آب باید مورد توجه قرار گیرد، مقدار کلر آزاد است نه تمام کلر (شامل ترکیبات کلر) موجود در آب. چرا که تنها کلر آزاد است که نقش ضدعفونی کنندگی دارد. انواع مختلف ترکیبات حاوی کلر شامل درصدهای مختلفی کلر هستند. بنابراین به منظور دستیابی به غلظت مشخصی از کلر در آب استخر، لازم است مقادیر مختلفی از این ترکیبات مورد استفاده قرار گیرد. به همین منظور، تولید کنندگان این محصولات معمولا نمودارها یا جداولی را ارایه می کنند که بر مبنای آن می توان مشخص کرد که با افزودن چه مقدار از آن ماده به حجم مشخصی از آب، مقدار کلر آزاد موجود در آن به 1ppm می رسد. برم انواع مختلف مواد ضدعفونی کننده با پایه برم عبارتند از: • قرص های برم • برمید سدیم به همراه ماده فعال کننده( معمولا ازن یا هیپو کلریت) برم در دما های بالا در مقایسه با کلر پایداری بیشتری دارد. به همین دلیل است که گاهی اوقات برای ضدعفونی کردن آب در جکوزی ها به جای کلر از برم استفاده می شود. مقدار برم توصیه شده برای جکوزی ها بین 4-6ppm است. مواد حاوی کلر در مقایسه با برم، علاوه بر کارایی بیشتر، ارزان تر نیز هستند. به همین جهت است که استفاده از برم تنها در مواقعی مورد توجه قرار می گیرد که جکوزی به طور دائم فعال بوده و بخواهیم بوی تند کلر به مشام نرسد. مقدار ماده ضدعفونی کننده مورد نیاز متناسب با نوع محصول تولید شده، غلظت و مشخصات شیمیایی آن به منظور افزایش یا کاهش هر یک از خواص شیمیایی آب به مقداری معین، باید درصد مشخصی به آب افزوده شود که این مقدار در دستورالعمل تولید کننده، جداول یا نمودارهای مربوطه ارایه می شود. تجهیزات تزریق مواد ضدعفونی کننده علاوه بر کلر و ترکیبات مختلف حاوی کلر، مواد و روش های دیگری نیز برای ضدعفونی کردن آب استخرها وجود دارد. البته هیچ یک از این مواد و روش ها به اندازه کلر متداول نیستند. برای آن که لازم نباشد یک نفر دائما وقت خود را برای افزودن مواد ضدعفونی کننده به آب استخر صرف کند، روش های مختلفی وجود دارد. 1. تجهیزات مولد کلر و برم: کلر و گاهی برم از جمله مواد ضد عفونی کننده ای هستند که به ویژه در استخرهای بزرگ، با استفاده از تجهیزات مکانیکی به آب استخر اضافه می شوند.تجهیزاتی که به این منظور قابل استفاده هستند شامل سیستم های فرسایشی، پمپ ها و تجهیزات مولد کلر و برم می شوند. این تجهیزات کمترین نیاز را به تعمیر و نگهداری دارند. در سیستم های فرسایشی، آب از روی مواد شیمیایی خشک عبور داده می شود که در این بین مقداری از این مواد به واسطه فرسایش جدا شده و در آب حل می شوند. عملکرد این سیستم ها نیز با کنترل جریان آب ورودی به سیستم تنظیم می شود. تنها نکته ای که باید در نظر گرفته شود آن است که این سیستم ها حتی الامکان نباید پیش از فیلتر وگرمکن استخر نصب شوند، چرا که غلظت بالای مواد شیمیایی اضافه شده به آب موجب کاهش عمر مفید فیلتر یا گرمکن استخر می شود. پمپ هایی که برای تزریق کلر یا برم به آب استخر مورد استفاده قرار می گیرند نیز اساسا در دو نوع پریستالتیک و استاندارد ساخته می شوند. پمپ های پریستالتیک معمولا در موتورخانه نصب می شوند و پمپ حجم مشخصی از مایع ضدعفونی کننده را به خطوط لوله کشی تزریق می کند. اما برای این کار می توان از پمپ های سیلندر پیستونی استاندارد نیز استفاده کرد. اما عیب این پمپ ها آن است که در معرض خوردگی هستند و دوره کارکرد بسیار کوتاه تری دارند. تجهیزات مولد، واحدهای الکتریکی هستند که قابلیت تولید کلر یا برم از برخی نمک ها را دارند. همان طور که گفته شد، گاز کلر موثرترین نوع کلر برای ضدعفونی کردن آب به شمار می رود. ولی به دلیل خطراتی که به کارگیری آن در استخر به همراه دارد صرفا با استفاده از تجهیزات کلرزنی مورد استفاده قرار می گیرد. 2. تجهیزات تولید ازن: برای تولید ازن در استخرها و جکوزی ها از دو نوع تجهیزات مولد ازن مجهز به لامپ های فرابنفش و تخلیه فرابنفش استفاده می کنند. 3. تجهیزات یونیزه کننده آب: یونیزه کردن یا یونیزاسیون یکی دیگر از روش های ضدعفونی کردن آب استخر به شمار می رود که اساس آن مبتنی بر واکنش الکتروشیمیایی است. البته استفاده از تجهیزات یونیزه کننده نیز درست همانند تجهیزات مولد ازن، به تنهایی نتیجه مطلوبی را به همراه ندارد. هرچند که به کارگیری این روش موجب کاهش مقدار مواد شیمیایی مورد نیاز برای ضدعفونی کردن آب استخر می شود. البته در صورت استفاده از این روش باید به خاطر داشته باشید که الکترودهای فلزی مورد استفاده در این روش عامل اصلی ایجاد رسوب بر کف استخر نیز هستند. 4. تجهیزات خالص سازی مواد معدنی: در این تجهیزات از ترکیب نقره، مس و روی برای ضدعفونی کردن آب استفاده می شود. برخی از تجهیزات خالص سازی مواد معدنی در واقع مخازن استوانه ای شکل مشبکی هستند که در میان فیلترهای کارتریجی استخرتعبیه می شوند. انواع دیگر آنها نیز به صورت خطی در راستای تجهیزات متصل به سیستم گردش آب استخر نصب می شوند. با عبور آب از میان این تجهیزات و بستر مواد معدنی، یون های تولید شده حاصل از مواد معدنی به داخل آب ریخته و باکتری ها را از بین می برد. این مواد معمولا برای مدت چند ماه دوام می آورند، ولی با استفاده از آن ها نمی توان از خواص مواد ضدعفونی کننده پسماند نیز بهره مند شد. بنابراین به همراه آن ها معمولا از کلر یا برم نیز استفاده می شود.

 چند نکته درباره کلرزنی و پاک سازی محیط استخر و جکوزی

12نظر

چند نکته درباره کلرزنی و پاک سازی محیط استخر و جکوزی

,مقدار کلر آزاد موجود در آب پس از فرآیند شوک 2-3 ppm برای استخرها و 3-5ppm در جکوزی ها است. هنگام اندازه گیری کلر موجود در آب باید به میزان کلر آزاد موجود دقت کرد، نه تمام کلر(شامل ترکیبات کلر) چرا که فقط کلر آزاد خاصیت ضدعفونی کنندگی دارد. بوی تند کلر در استخرها و تورم چشم ها تحت تاثیر کلرامین موجود در آب ایجاد می شود؛ نه بالا بودن میزان کلر موجود در آب. استفاده از خاکستر و بقایای آتش فشانی در فیلتر شنی سبب می شود که آمونیاک در محفظه فیلتر محبوس شده و از ورود آن به استخر جلوگیری شود. بهترین روش برای تزریق کلر به آب استخر این است که ابتدا کلر را در مقداری آب حل نموده و سپس محلول غلیظ را به لوله جریان آب استخر اضافه کرد. لوله ای که برای انتقال محلول کلر به آب، مورد استفاده قرار می گیرد، می تواند یک شیلنگ لاستیکی تقویت شده و یا لوله ای از جنس پلی وینیل کلراید باشد. ,استفاده از کلرین یا گاز کلر (به دلیل خطرات ناشی از استنشاق این گاز) تنها در استخرهای بزرگ با متصدیان با تجربه و آشنا با این گونه سیستم ها، توصیه می شود. در صورت به کارگیری این تجهیزات، لازم است اتاق تزریق گاز کلر در محل مناسب و فاصله ی لازم از محوطه استخر قرار گیرد. محل این اتاق باید در جهت حرکت باد یا هوای متحرک باشد (هوای متحرک به محوطه شناگران یا اتاق پرسنل متنقل نشود). علاوه بر این مکان انبار گاز کلر و محل نگهداری تجهیزات تزریق کلر باید مجزا بوده و محل این اماکن باید هم سطح با محوطه استخر باشد. قرار دادن گاز کلر و تجهیزات مربوط در اتاق های زیرین استخر ممنوع می باشد. ساخت استخرمحل نگهداری تجهیزات کلر,اتاق نگهداری گاز کلر باید مجهز به یک فن تهویه به انضمام کانال اتنقال هوا از کف اتاق باشد، که هوا را در نقطه امنی از محوطه تخلیه نماید. همچنین یک هواکش نیز باید در نزدیکی سقف تعبیه شده و یک فن رزرو در محل نگهداری سیلندرهای گاز کلر تعبیه شود. تعداد دفعات تعویض هوا در این اماکن در حدود 60 بار در ساعت می باشد.تهویه هوای محل نگهداری تجهیزات کلر,مقدار کلر مورد نیاز، به منظور ضدعفونی هر استخر بر اساس رابطه زیر محاسبه می شود: m = V * N * 8.33 * ppm m: مقدار کلر مورد نیاز lb V: حجم آب استخرgal ppm: مقدار مجاز کلر در هر استخر بر حسب ppm( 0.4 تا 0.6) N: تعداد دفعات گردش آب در شبانه روز 8.33: وزن آب برحسب lb⁄gal به عنوان مثال، مقدار کلر مورد نیاز یک استخر به ظرفیت 40000 گالن با 4 بار گردش کامل در شبانه روز به شرح زیر است: m = 40000 * 4 * 8.33 * 0.4/1000000 = 0.533 lb نحوه محاسبه مقدار کلر مورد نیاز بر اساس ظرفیت استخر

 چگونگی عملکرد کلر در محیط استخر

12نظر

چگونگی عملکرد کلر در محیط استخر

,این دسته از مولکول های کلر، کلرآزاد نامیده می شوند و از آنجایی که دارای فشار بخار قابل توجهی نیستند، توانایی تبخیر از سطح آب را ندارند، در نتیجه در آب حل شده و نقش گندزدا را ایفا می کنند. اما اگر این ماده با موادی همچون آمونیاک که معمولا در آب های سطحی موجود است (یا از طریق ترشحات بدن شناگران وارد آب می شود) ترکیب شود تشکیل کلرامین می دهد. سیستم های اتوماتیک تزریق کلر به آب استخرها برای کاهش اثرات کلرامین و افزایش میزان کلرآزاد، میزان کلر موجود در آب را در محدوده 0.1-0.4 ppm نگه می دارند. ساخت استخر,شاید امروزه یکی از معضلات بزرگ استخرهای سرپوشیده، وجود بیش از حد کلرامین در محوطه این استخرها است. این عامل علاوه بر این که سبب التهاب و آسیب رسیدن به پوست و چشم شناگران و ایجاد مشکلات تنفسی می شود، باعث آسیب رسیدن به تجهیزات و درستگاه های تصفیه نیز می شود. همان طور که قبلا ذکر شد، مولکول های آزاد کلر به صورت محلول در آب باقی می مانند؛ اما مولکول های کلرامین به همراه آب به سرعت تبخیر می شوند. چگالش کلرامین موجود در هوا به همراه بخار آب بر روی سطوح سرد لوله ها و اتصالات فولادی و آهنی بنا و همچنین کانال های تهویه و سیستم رطوبت زا، سبب خوردگی و در نهایت فرسایش این تجهیزات خواهد شد. ماکزیمم مقدار مجاز کلرامین در استخرها 0.3ppm می باشد. یکی از نشانه های افزایش بیش از حد کلرامین در استخرهای سرپوشیده، استشمام بوی نامطبوع کلر در محیط است. یکی از راه های کاهش کلرامین، کنترل مقدار آن با استفاده از یک کالری متر است. Combined Chlorine = Total Chlorine – Free Chlorineکلرامین بررسی اثرات تولید کلرامین در استخرها,ایجاد شوک یا کلرزنی در حد اشباع: کلرزنی در حد اشباع که از آن با اصطلاح «شوک» نیز یاد می کنند، در واقع یکی از روش های نگهداری دوره ای از آب استخر به شمار می رود. این فرآیند به صورت هفتگی، ماهیانه یا هر زمان که تعداد شناگران حاضر در استخر زیاد باشد و مقدار آمونیاک و یا سایر آلاینده های موجود در آب بیش از حد معمول باشد، انجام می شود. این روش عبارتند از افزودن ناگهانی مقدار زیادی کلر، پتاسیم مونوپرسولفات یا برم به آب استخر که به منظور از بین بردن باکتری ها، جلبک ها، ترکیبات حاوی نیتروژن و آمونیاک، از بین بردن تیرگی آب و باکتری های مرده و مواد آلی موجود در آب که بعضا موجب تورم پوست و چشم نیز می شوند انجام می پذیرند. در این حالت میزان کلر آزاد را در استخرها به 2 تا 4 برابر مقدار معمول افزایش می دهند. استاده از این روش باید در زمانی انجام شود که شناگران در محیط استخر حضور ندارند و تا برقراری شرایط معمول و پایین آمدن میزان کلر آزاد در اسنخرها افراد اجازه ورود به آب استخر را نخواهند داشت. علاوه بر مطالب فوق گاهی اوقات در استخرها برای برطرف نمودن یک مشکل خاص در آب مانند رشد جلبک ها، از مقدار زیادی کلر استفاده می کنند. که این میزان کلر مصرفی در حدود 10-15ppm و 5 تا 7 برابر مقدار کلر پسماند در حالت متداول است. در برخی کتب مرجع میزان کلر مورد نیاز برای کلرزنی اشباع براساس حجم آب موجود در استخر داده شده است. زمانی که فرآیند کلرزنی اشباع(شوک) برای پاک سازی استخر استفاده می شود، لازم است سیستم تهویه مطبوع تماما از هوای تازه جهت تهویه محیط استفاده می کند، زیرا وجود کلرامین موجود در هوای برگشتی سبب آسیب رسیدن به کانال های تهویه و تجهیزات و تاسیسات خواهد شد. راه دیگری که کمی به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد، (ولی بسیار موثر است) این است که شناگران قبل از ورود به استخر با آب و صابون بدن خود را شستشو دهند. استفاده از صابون سبب می شود که بسیاری از آلودگی های روی پوست از قبیل چربی، تعریق بدن(که خود از مهم ترین عوامل تولید آمونیاک و کلرامین در آب هستند) از بین بروند.این فرآیند می تواند میزان کلرامین موجود در آب را تا 50% کاهش دهد. علاوه بر روش فوق، شست وشوی روزانه سرویس ها و محیط استخر، استفاده از توالت در صورت لزوم و عبور از حوضچه کلر قبل از ورود به استخر می تواند در کاهش کلرامین، موثر باشد. در این زمینه آموزش های عمومی به خصوص به کودکان ضروری به نظر می رسد.از دیگر روش های مقابله با کلرامین موجود در فضای استخرها، می توان به موارد زیر اشاره کرد

ثبت نظر کاربران
کد امنیتی