خیابان دکتر شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، خیابان قبا، پلاک 33
021-2705

رطوبت گیر calorex

رطوبت گیر calorex

نام رطوبت گیر

رطوبت گیر calorex-

مدل رطوبت گیر

DH33-

نوع رطوبت گیر

تبریدی-

ظرفیت رطوبت زدایی ( لیتر در روز )

30-

ولتاژ ( ولت )

220-

توان گرمکن الکتریکی ( کیلووات )

0.75-

نوع کنترل رطوبت

سوئیچ کنترل-

نوع تخلیه

لوله تخلیه-

دبی آبگرم ( لیتر در دقیقه )

5 لیتر در دقیقه-

ابعاد ( میلیمتر )

653*255*780-

وزن(کیلوگرم)

37-

ویژگی

حالت ذخیره انرژی- حالت بدون صدا- سرعت هوا قابل تنظیم- امکان تنظیم زمان- قابلیت تنظیم حالت اتوماتیک- قابلیت تنظیم درصد رطوبت هوا- تنظیم رطوبت-

امکانات

سنسور دما- دارای ریموت کنترل اتوماتیک-

پشتیبانی و خدمات پس از فروش

تامین و تعمیر قطعات-

مدت زمان تعویض و تعمیر

یک

سال-

مدت زمان تامین قطعات و تعمیر

یک

سال-

محصولات مرتبط

پمپ های ماساژ جکوزی زیمنس آلمان

image

رطوبت گیر زودیاک

image

شناور قرص کلر

image

شیلنگ جاروی استخر

image
پروژه های مرتبط

دماوند-استخر روباز

image

پروژه زعفرانیه(طراح فرزاد دلیری)

image

مقالات مرتبط

 فیلتر استخر

12نظر

فیلتر استخر

, روش انتخاب فيلترها صرف نظر از نوع فيلتر مورد استفاده در سيستم لوله كشي استخ هرچه سرعت جريان آب در بستر فيلتر بيشتر شود،كارايي آن فيلتر كاهش مي يابد. ابتدا براي شدت جريان عبوري از مقطع فيلتر حد بالايي هم وجود دارد كه اين حد بايد بالاتر از كاتالوگ شركت سازنده استخراج شود. ساخت استخر به طور كلي فيلترهاي شني گزينه مناسبي براي تمامي استخرهاي عمومي و بزرگ به شمار مي روند. اين فيلترها در مقايسه با انواع فشنگي و دياتومي نياز چنداني به تعمير ونگهداري ندارند. چند تذكر -هنگامي كه يك فيلتر جديد بر روي سيستم نصب مي شود افت فشار ايجاد شده توسط اين فيلتر ،افت فشاراوليه است. طبق توصيه اكثر سازندگان فيلترها ،هنگامي كه مقدار اين افت فشار بيش از kpa9افزايش يابد،زمان تميز كردن فيلتر رسيده است. -يكي از روش هاي كنترل فشار آب در سيستم لوله كشي استخر كنترل دائمي آن است. به طوري كه به محض مواجه شدن با فشار غير عادي در هيك از قسمت هاي سيستم،موضوع بررسي و رفع شود.اگر فشار اندازه گيري توسط فشار سنج فيلتر بيشتر از حد معمول باشد به احتمال فراوان فيلتر كثيف شده است و يا مسيرجريان آب پس از فيلتر مسدود است. -در صورتي كه فشار آب سيستم لوله كشي استخر در حين كاركرد پمپ نوسان داشته باشد احتمال دارد كه آب استخر يا جكوزي كافي نبوده و يا كف گير مسدود باشد. در اين صورت با پمپ كردن آب به سمت كفگير به دليل مسدود بودن مسير ،فشار ناگهان افزايش مي يابد و در خروجي آن به دليل كمبود آب پمپ خشك كار مي كند و افت فشار ايجاد مي شود. در صورت مواجهه با چنين مشكلي بلافاصله بايد براي برطرف كردن آن اقدام شود چرا كه در غيراين صورت پمپ به جاي آب هوا را به داخل خط مكش مي كندو سيستم از تنظيم خارج مي شود. تعمير ونگهداري فيلترها فيلترها هيچ جز متحر كي ندارند بناباين مشكلاتي مانند شكستگي قطعات و اجزا در آنها به ندرت اتفاق مي افتد .تعويض اجزاي مختلف فيلترها نيز نسبتا ساده است. اولين مسئله اي كه در مورد نگهداري از فيلترهاي استخر بايد بررسي شود پس شويي است. پس شويي فيلترها پس از گذشت مدتي كاركرد فيلترها ميزان آلاينده هاي انباشته شده در بستر فيلتر افزايش يافته و شدت جريان عبوري از آن به واسطه افزايش افت فشار فيلتر كاهش مي يابد. در اين مرحله است كه فيلتر بايد تميز شود . در مقابل اگر فيلتر تميز و آماده بهره برداري باشد ،مقاومت ايجاد شده در برابر جريان حداقل و در نتيجه شدت جريان خروجي پمپ دائما از ابتدا تا انتهاي دوره كاركرد فيلتر تغيير مي كند كه اين تغييرات شدت جريان خروجي پمپ دائما از ابتدا تا انتهاي دوره كاركرد فيلتر تغيير مي كند كه اين تغييرات شدت جريان اصلا مطلوب نيست. به طور كلي با كثيف شدن فيلتر افت فشار ايجاد شده در آن نيز افزايش و شدت جريان كاهش مي يابد. از سوي ديگر ،اگر شدت جريان عبوري از بستر فيلتر بيش از حد معمول باشد،بستر فيلتر آسيب ديده و كارايي آن دچار افت مي شود. براي تميز كردن فيلتر هاي شني و دياتومي از روش شستشوي معكوس يا پسشويي استفاده مي شود. به اين منظور آب با فشار زياد در خلاف جهت معمول از فيلتر عبور داده مي شود،لذا رسوبات و ناخالصي هاي انباشته شده در فيلتر از آن خارج مي شود. يادآوري مي كنيم كه روش پسشويي نه تنها براي فيلترهاي دياتومي و شني قابل اجرا است و در فيلترهاي فشنگي از روش پسشويي استفاده نمي شود. براي پسشويي فيلترها از يك شير به نام شير پيستوني استفاده مي شود. ساخت استخر به طور كلي شيرهاي پسشويي به دو دسته شيرهاي پيستوني و شيرهاي دوراني تقسيم بندي مي شوند.البته نوعي ديگر از شيرها به نام شيرهاي چند راهه نيز در اين زمينه به كار گرفته مي شوند كه اين شيرها در واقع زير مجموعه همان شيرهاي دوراني هستند. پسشويي بايد زماني انجام شود كه اختلاف فشار در ورودي و خروجي فيلتر به محدوده تعيين شده توسط سازنده برسد. گاهي اوقات بسته به بار ناشي از حضور شناگران در استخر انجام مي گيرد عمق آب استخر نبايد تغيير قابل ملاحظه اي داشته باشد. اما در مجموع انجام عمليات پسشويي آن هم در زماني كه شناگران در حال استفاده از استخر هستند به دليل مشكلات متعددي از قبيل تغيير عمق آب ،گرم و سرد شدن ناگهاني آب استخر و مسايلي از اين دست چندان توصيه نمي شود. نكته مهمي كه براي پس شويي فيلترها بايد مورد توجه قرار گيردآن است كه هنگام كاركرد پمپ نبايد وضعيت شير پسشويي را تغيير داد. چا كه اين عمل فشار زيادي به پمپ ،موتور و واشر حلقوي آن وارد مي كند و در آينده موجب نشت آن مي شود شيرهاي پسشويي دوراني تنها براي فيلترهاي دياتومي با شبكه قائم مورد استفاده قرار مي گيرند. تنها تفاوت شيرهاي پيستوني و دوراني ساختار داخلي آنها در چگونگي تغيير مسير جريان در داخل فيلتر است. شيرهاي پيستوني معمولا برروي مخزن فيلتر و شيرهاي دوراني در زير آن نصب مي شوند. شيرهاي چند راهه نيز به همراه فيلترهاي شني مورد استفاده قرار مي گيرندو ساختار كلي آنها مشابه با شيرهاي دوار است. دوره زماني مناسب براي پسشويي فيلترها بسته به نوع فيلتر و بار استخرمتفاوت خواهد بود. به طور ايده آل،پسشويي فيلترها بايد تا هنگامي كه آب خروجي از فيلتر كاملا تميز باشد ادامه پيدا كند. برسي تميز بودن آب فيلتر بايد با استفاده از شيشه رويتي كه معمولا در خط تخليه تعبيه مي شود انجام گيرد. البته پس از اتمام پس شويي،بايد زمان كوتاهي در نظر گرفته شود تا بستر فيلترهايي كه در هنگام پس شويي منبسط شده اند،مجددا ته نشين شوند. شدت جريان آب عبوري از فيلتر در هنگام پس شويي در عين حال كه بايد سعت وشدت كافي را داشته باشد،نبايد موجب به هدر رفتن دانه هاي شن يا خاك سيليس فيلتر نيز شود. مهم ترين نكاتي كه در اين مورد بايد رعايت شود همان توصيه سازنده فيلتر است.دريجه بازديدي كه بر روي اكثر فيلترها در نظر گرفته مي شود،براي بررسي ميزان فشار آب مناسب وصحت عمليات پسشويي مناسب است. بنابراين پمپ مورد استفاده بايد قابليت ايجاد شدت جريان مورد نياز در بستر فيلتر را داشته باشد.

 استانداردها و اندازه های استخر

12نظر

استانداردها و اندازه های استخر

,طول استخر استاندارد 50 یا 25 متراست. خطوط شناگران حداقل 5.2 مترعرض دارند و دو فضا با حداقل 2.0 متر در بیرون خطوط اول و آخر وجود دارند. در مسابقات المپیک و قهرمانی جهان ( به جزمسابقات قهرمانی جهان دراستخرکوچک یا 25 متر) استخرها 50 متر طول و حداقل 8 خط دارند. دو فضای 5.2 متری درخارج از این 8 خط وجود دارد. اگراستخر شنا و شیرجه در یک مکان قرارگرفته باشند باید 5 متر از یکدیگرفاصله داشته باشند. حداقل عمق 35.1 متر است که دراستخرهای دارای تخته استارت، عمق به میزان 6-1 متر از دیواره انتهایی لازم است این مقدار دراستخرهای بدون فاقد تخته استارت حداقل عمق 1متراست. حداقل عمق درمسابقات المپیک و قهرمانی جهان 2متراست. سکوهای شروع ( استارت ) باید محکم بوده و حالت فنری و ارتجاعی نداشته باشند و ارتفاع سکو از سطح آب 75.0 – 5.0 متراست. مساحت سطح سکو 5.0 مترمربع است که با مواد غیرلیز پوشیده می شود. هرچهارطرف سکو باید به شکل کاملا واضحی شماره گذاری شود. خطوط شناگران به رنگ تیره و متمایز درکف استخر ترسیم می شوند. پهنای خطوط 25.0 متر و طول آنها دراستخرهای 50متری، 46 متر و دراستخرهای 25 متری، 21 متر است. هریک از خطوط در فاصله 2 متر از دیوارانتهایی، با خطی عرضی به طول 1متر و پهنای مشابه سایر خطوط ( که T برگشت نام دارد ) پایان می یابد. خطوط T برگشت بر روی دیواره های انتهایی هر خط قرار گرفته و پهنای آن مشابه به سایر خطوط 25.0 متر است. آنها از لبه کف استخر به سمت بالا ادامه می یابند . یک خط عرضی به طول 5.0 متر بر روی دیواره استخر، 3.0 متر زیر سطح آب را نشان می دهد ( اندازه گیری از نقطه مرکزی خط عرضی انجام می شود ) . دراستخرهای قهرمانی و درمقابل هرکدام از خطوط تیره رسم شده در کف استخر، یک سکوی استارت نصب می شود. این سکوها باید با مواد غیرلغزنده ای پوشیده شده، محکم بوده وحالت فلزی نیزنداشته باشد. ارتفاع سکوها از سطح آب 50 تا 70 سانتی متر بوده و ابعاد سطح آن نیز50 در50 سانتی متراست. درقسمت جلوی سکوهای استارت باید محلی برای گرفتن شناگران کرال پشت پیش بینی شود. عمق آب درمحل پریدن شناگران از سکوی استارت باید از 120 سانتی مترکمترنباشد. درکناره طولی استخرو به منظورنصب طناب های برگشت شنای کرال پشت باید محل هایی درفاصله 5 متری ازابتدای استخر برای نصب پرچم های راهنما تعبیه شود تا میله های پرچم با ارتفاع 8.1 تا 5.2 متر در بالای استخر نصب و کشیده شوند. ساخت استخر ابعاد و استانداردهای استخر قهرمانی,در مسابقات شنا باید مقامات رسمی، داوران و تماشاگران بتوانند حرکت شناگران و تماس دست آنها با دیواره را ببینند. در مسابقات بین المللی و ملی میزان روشنایی 600 لوکس، درمسابقات بین باشگاهی و محلی 240 لوکس و درتمرینات 120 لوکس است. به طورکلی، دراستخرهای روباز از سیستم روشنایی جانبی استفاده می شود (حتی برای مجموعه هایی که دارای چند استخرهستند). نصب سیستم های روشنایی درانتها یا گوشه ها توصیه نمی شود، زیرا سایه هایی که در دیواره های انتهایی ایجاد می شوند مشکلاتی را درموقع اجرای برگشت ها و پایان مسابقه برای شناگران به وجود می آورند. روشنایی دراستخرهای سرپوشیده به نوع طراحی و ساخت آن بستگی دارد. سیستم های روشنایی مستقیم برای روشن ساختن استخرهای سرپوشیده مناسب هستند. دمای آب باید بین 25 تا 28 درجه سانتی گراد باشد. درطول برگزاری مسابقات، این دما باید ثابت نگه داشته شود. در استخرهای روباز با توجه به اینکه جهت شمال همیشه درمعرض تابش نورآفتاب قرارمی گیرد و سمت غرب صبح ها و طرف شرق بعدازظهرها آفتابگیراست، بایستی درهنگام برنامه ریزی برای زمان برگزاری مسابقه و طراحی جایگاه تماشاگران موارد بالا درنظرگرفته شود. همچنین محل استقراراستخر به گونه ای باشد که از نورآفتاب بیشتری بهره مند گردد. از آنجا که سروصدا دراستخرهای شنا ممکن است از لذت شناکردن بکاهد و برای همسایگان مزاحمت ایجاد کند، باید این موضوع در طراحی و ساخت استخرمدنظر قرارگیرد. استفاده ازمصالح جذب کننده یا کاهنده صدا که در برابر تخریب ناشی ازمواد شیمیایی و رطوبت مقاوم هستند ضروریست. روشنایی و دمای استخرهای شنا و ملاحظات محیطی,نوع کاربری استخرعامل اصلی درتعیین شکل و ابعاد آن است. اگر استخربرای مسابقات قهرمانی به کار رود از شکل مستطیلی استفاده می شود. طول استخر می تواند تا 100 مترهم باشد، ولی فاصله بین خطوط معمولا 2متراست. مواد به کاررفته در ساخت استخر نیز برشکل آن تأثیرمی گذارند. شرط ایمنی آن است که لبه هایی که در قسمت عمیق دیواره استخرساخته می شوند ( تا شناگر بتواند پاهای خود را برروی آن قرار دهد و استراحت نماید ) نباید بیش از 90 سانتی متر از سطح آب پایین ترباشند . این استاندارد دراستخرهای موجود در هتل های کشورسوئیس لازم الاجرا است. استخرهای آموزشی و تفریحی,این قبیل استخرها دارای استاندارد معینی ازحیث طول وعرض وارتفاع نیست. از این رو استخرهای تفریحی دراشکال مختلف هندسی و با تجهیزات و امکانات متفاوتی احداث می شوند. درچنین استخرهایی بخش اعظمی از حوضچه استخر دارای عمقی کمتر از 70.1 متراست و بخش کوچکی نیز با علائم مشخص کننده با عمق بیشتر از 70.1 ایجاد می شود. شیب کف استخرهای تفریحی باید ملایم بوده و از هفت درصد بیشترنباشد، طراحی و ایجاد فضای آزاد درحاشیه های عرضی و طولی استخر این امکان را برای استفاده کنندگان به وجود می آورد تا فضای لازم را برای استراحت داشته باشند. بهتراست برای پوشش لبه های استخر از وینیل، فایبرگلاس، کاشی و یا سنگ پلاک استفاده شود و دربه کارگیری آنها حتی الامکان از ایجاد لبه های تیز و شکننده خودداری شود (به صورت لبه های منحنی احداث شوند) تا برای استفاده کنندگان ایمن تر باشد. رنگ کاشی های کف و دیواره های استخر باید روشن باشد و برای کاشی های علائم وخطوط نیز از رنگ های تیره استفاده شود. نیازمندی ها و ملزومات استخرهای آموزشی و تفریحی نیز به اندازه استخرهای مسابقه اهمیت دارند. ایمنی و تمیز بودن آب از مهمترین این موارد هستند. مراکز آبی و استخرهای عمومی دارای استخرهای کوچکی برای کودکان ، مراکز آمادگی ، استخرهای آموزشی و مراکز آب درمانی هستند که اندازه ، عمق و دمای آنها برحسب نوع کاربری متفاوت است. با انجام مشاوره دقیق درموقع طراحی و ساخت استخرها می توان نیازمندی های کلی هر دوی استخرهای رقابتی، تفریحی و آموزشی را برآورده ساخت. ملاحظات مربوط به استفاده از استخر توسط افراد معلول و ناتوان نیز باید مد نظرقرارگیرند. ابعاد استخرهای تفریحی,حداقل اندازه یک استخر برای شنا کردن حدود 6 متر طول و 4 مترعرض حداقل 1 مترعمق است. با این حال، عمق 1متر برای یک شیرجه صاف هم کافی به نظرنمیرسد. به نظر میرسد فضایی به میزان 5.4 مترمربع برای راحت شناکردن هرفرد کافیست.نیازمندی های استخر برای شنا کردن,عمق استخرها اساسا بر مبنای کاربری آن ها تعیین می شود. عمق آب و ابعاد ناحیه شیرجه توسط فدراسیون جهانی شنا ( فینا ) تعریف شده است و لازم است که توسط طراحان و سازندگان استخرلحاظ شود. تأکید شده است که برای انجام شیرجه بی خطر و ایمن، محل شیرجه ( دایو) نباید بیش از 1 متر از سطح آب بالاتر باشد. برای شیرجه از لبه استخرعمق آب باید حداقل 5.1 متر بوده و سطح آب نیز نباید پایین تر از 38.0 متر زیر لبه استخر باشد. شایان ذکراست که برای استخرهای شنای رقابتی، مسابقات شیرجه و ورزش های آبی، مقررات خاصی توسط فینا و سایر سازمان های مربوط وضع شده که باید به دقت مدنظر قرار گیرند. مثال هایی از این مقررات عبارتند از: 1-برای مسابقات شنای رقابتی، عمق آب درمقابل تخته شروع نباید کمتر از 80.1 مترباشد و باید تا مسافت 6مترادامه یابد. 2-پله ها باید درخارج ازابعاد تعیین شده استخرباشند، مثلا درگوشه ای قرارداده شوند. 3- حداقل عمق آب برای واترپلو 80.1 متراست و ابعاد ناحیه بازی نباید بیش از 20×30 متر و کمتراز 8×20 متر باشد. 4- برای گواهینامه نجات غریق ، عمق 2متر موردنیاز است که باید برای یک طول 6 متری بر روی تمام عرض استخرادامه یابد. شیرجه زدن از تخته شیرجه دراستخری که افراد درحال شناکردن هستند می تواند خطرناک باشد و بهتر است یک ناحیه مجزا با چندین تخته شیرجه وجود داشته باشد که صرفا برای این کار مورد استفاده قرار می گیرد. استخرهای شنای رقابتی به طورطبیعی دارای طول 25 یا 50 مترهستند. نیازمندی های استخر برای شیرجه زدن

ثبت نظر کاربران
کد امنیتی