خیابان دکتر شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، خیابان قبا، پلاک 33
021-2705

دماسنج و رطوبت سنج محیط

دماسنج و رطوبت سنج محیط

نام ساعت شنی

دماسنج و رطوبت سنج محیط-

مدل ساعت شنی

دو خانه - سه خانه-

برند ساعت شنی

max pool-

جنس

پلاستیک-

گروه رنگ

سفید-

محصولات مرتبط

ساعت شنی سونا خشک

image

دماسنج -رطوبت سنج سونای خشک

image

دماسنج و رطوبت سنج محیط

image
پروژه های مرتبط

طراح و مجری آبنما

image

آببندی جکوزی

image

مقالات مرتبط

 گرم کردن آب استخر

12نظر

گرم کردن آب استخر

, گرم کردن آب استخر محدوده متداول دمای آب استخرها در استخرها بدن انسان در میان یک سیال به عنوان محیط واسطه برای انتقال حرارت قرار می گیرد. در داخل استخر نیز برای آن که افراد احساس خوشایندی داشته باشند و در دراز مدت سلامت آن ها به خطر نیفتد،دمای آب باید در محدوده مناسبی قرار داشته باشد. ساخت استخر مطالعات پزشکی حاکی از آن است که دمای 28درجه سانتی گراد مناسب ترین دما برای استخرهای تفریحی از حیث حفظ سلامت بدن شناگران به شمار می رود. در دماهای کمتر از 26 درجه سانتی گراد گرمای بدن به سرعت به محیط اطراف آب استخر منتقل می شود که برای شناگرانی که مدت زیاد ی در آب می مانند اصلا خوشایند نیست. کنترل دمای آب در استخرها برای کنترل دمای آب و هوای استخرها از دو ترموستات استفاده می شود.به طوری که برای کنترل دمای آب آن از یک ترموستت دیگر سفاده می شود .به ترموستات هایی که برای کنترل دمای آب مورد استفاده قرار می گیرند اصطلاحا آکوستات گفته می شود. این نوع ترموستات ها مجهز به حسگر مستغرق هستند و معمولا در دامنه دمایی 38-132 درجه سانتی گراد کاربرد دارند. برخی از آکوستات ها فارغ از کنترل دمای آب گرم از طریق روشن و خاموش نمودن دیگ عملیات دیگری مانند روشن و خاموش کردن پمپ،کنترل گردش آب در مناطق مختلف ،چرخه کارکرد مشعل،کنترل حد بالا و پایین سطح آب را نیز بر عهده دارند. بهره ها و تلفات گرمایی استخرها به دلیل حجم بالای آب استخر،تعیین سریع دمای آب بهیچ وجه ممکن نیست.استخرها نیز در واقع همانند یک منبع ذخیره انرژی با بهره ها و تلفات گرمایی مصوص به خود هستند. به عبارت دیگر جریان انرژی دائما در استخرها بر قرار است.مقدار انرژی گرمایی ذخیره شده در استخر بر مبنای دمای آب تعیین می شود. بهره های گرمایی ناشی از نور جذب شده خورشید و گرمای اضافه شده به آب به واسطه گرمکن ها از جمله عوامل افزیش دمای آب به شمار می روند. تلفات گرمایی استخرها نیز شامل انتقال حرارت از استخر به هوای اطراف و تلفات حرارتی از پوسته استخر است که موجب کاهش دمای آب می شود. تلفات گرمایی استخرها عباتند از: -تبخیر آب استخر -انتقال حرارت رسانایی -انتقال حرارت جابجایی -انتقال حرارت تشعشعی تلفات گرمایی در درجه اول در سطح آب و به واسطه تبخیر آب استخر ،انتقال حرارت رسانایی،انتقال حرارت جابجایی و انتقال حرارت تشعشعی رخ می دهد. به استثنای استخرهای رو زمینی و در موارد بسیار خاص که بسترهای آب زیر زمینی سرد در زیر پوسته استخر جریان دارند،اتلاف حرارت از پوسته استخر شامل جداره ها و کف معمولا در مقایسه با سایر تلفات حرارتی به قدری ناچیز اس که در محاسبات از آن صرفه نظر می شود. دلیل عدم عایق کاری پوسته استخر نیز همین مساله است. تلفات تبخیری تلفات تبخیری هنگامی رخ می دهد که آب از سطح استخر تبخیر شده و به صورت بخار آب به هوا می رود.تبخیر آب استخر علاوه بر کاهش دمای آب موجب اتلاف شدید آب و به هدر رفتن مواد شیمیایی مورد استفاده در آن نیز می شود .علت کاهش دمای آب تحت تاثیر تبخیر آن است که برای آن که آب تبدیل به بخار شود باید گرمایی معادل با گرمای نهان تبخیر خود را دریافت کند. لذا در هنگام تبخیر این مقدار گرما از آب سطح استخر گرفته می شود که نتیجه آنسرد شدن آب استخر است. تلفات رسانایی و جابجایی ارتباط تنگاتنگی با نرخ تبخیر آب استخر دارند.تلفات رسانایی و جابجایی هنگامی رخ می دهد که انرژی گرمایی از سطح استخربه هوای سرد پیرامون می شود.به عنوان یک قاعده کلی تلفات رسانایی و جابجایی در استخرهای سرباز با افزایش سرعت بادو در استخرهای سرپوشیده با افزایش جریان هواروی سطح اب افزایش می یابد. کاهش دمای محیط و افزایش دمای آب نیز از جمله عواملی هستند که منجر به افزایش تلفات رسانایی و جابجایی می شوند. در باره اتلاف گرما به واسطه انتقال حرارت رسانایی به زمین نیزباید گفت زمین به طور ذاتی یک عایق حرارتی محسوب می شود. بنابراین تلفات گرمایی رسانایی برای استخرهای زمینی معمولا کمتر از ده درصد از مقدار کل تلفات گرمایی استخر را در بر می گیرد.بنابراین به استثنای موارد خاص که جریان های آب زیر سطحی سرد در منطقه وجود دارد،زمین بیش از آنکه یک منبع اتلاف گرما باشد به صورت یک عایق حرارتی عمل می کند که از اتلاف گرما از طریق پوسته استخر نیز جلوگیری به عمل می آورد. تلفات تشعشعی تلفات گرمایی تشعشعی هنگامی رخ می دهد که انرژی گرمایی آب مستقیما به واسطه انتقال حرارت تشعشعی به محیط اطراف منتقل شود . به طور کلی قابلیت تشعشع یا ضریب صدور تممی مواد عددی بین صفر و یک است.ضریب صدور در واقع معیاری از قابلیت تشعشع یک ماده به شمار می رود. هرچه مقدار ضریب صدور یک ماده به عدد یک نزدیکتر باشد به معنی آن است که ماده تابنده بهتری است و قابلیت بیشتری برای انتقال حرارت تشعشعی دارد. جسم سیاه در واقع یک تابنده ایده آل است که ضریب صدور آن برابر یک است و بنابراین بیشترین قابلیت تشعشع را دارد . منظور از جسمی نیست که لزوما رنگ سیاه داشته باشد بلکه این اصطلاح تنها برای اشاره به تابنده ایده آل با ضریب صدور یک به کار می رود. از جمله عواملی که بر مقدار ضریب صدور تاثیر گذار است می توان به جنس ماده و میزان صیقلی بودن سطح اشاره کرد. به طور تقریبی تلفات گرمایی تشعشعی تقریبا سی درصد از تلفات گرمایی آب استخر را به خود اختصاص می دهد.در استخرهای سر باز تلفات تشعشعی به ویژه در روزهایی که آسمان صاف است بیشتر می شود.کاهش رطوبت نسبی و افزایش دمای آب استخر نیز بر افزایش تلفات تشعشعی تاثیر گذار است. بهره های گرمایی استخرها استخرهای سربازو استخرهای سرپوشیده ای که در معرض تابش خورشید هستند همواره بخشی از انرژی تشعشعی خورشید را به خود جذب می کنند. مقدار نور خورشید جذب شده توسط استخر بر مبنای مقدار نور رسیده به کاسه استخر ضرب در بخشی از نور که واقعا جذب می شود تعیین می شود. عواملی مانند موقعیت جغرافیایی،دوره زمانی و مقدار سایه اندازی بر روی استخر بر مقدار انرژی تشعشعی جذب شده توسط آب تاثیر گذار هستند .بخشی از نور خورشید که توسط آب یا پوسته استخر جذب نمی شود،به اطراف منعکس می شود. محاسبه ظرفیت گرمایی مورد نیاز دمای مطلوب برای آب استخرهای شنا به طور متوسط 27 درجه سانتی گراد است.بسیاری از سازندگان گرمکن ها و دیگ ها مدل های مخصوصی را نیز به منظور گرمایش آب استخر به بازار عرضه می کنند. گرمکن استخرها معمولا پیش از تجهیزات تصفیه آب نصب می شود. محاسبه شرفیت گرمکن ها باید با در نظر گرفتن ملاحظات زیر انجام گیرد: -انتقال حرارت رسانایی از طریق جداره و کف استخر -انتقال حرارت جابجایی در سطح استخر -انتقال حرارت تشعشعی از سطح استخر -نرخ تبخیر آب از سطح استخر انتخاب گرمکن ها به طور کلی برای انتخاب گرمکن ها باید به دو عامل تعیین کننده توجه داشت: 1. ظرفیت خروجی گرمکن 2. هزینه کارکرد آن عوامل موثر بر انتخاب گرمکن استخرها شامل سطح آب استخر، اختلاف دمای آب استخر، دمای متوسط هوا، وزش باد (در استخرهای سرباز) و جریان هوا روی سطح آب ( در استخرهای سرپوشیده)، رطوبت نسبی هوای محیط و دمای سرد شدن شبانه می شود. ملاحظاتی که باید در مرحله انتخاب گرمکن مورد توجه قرار گیرد عبارتند از: • آیا استخر (سرباز) در یک منطقه با وزش باد زیاد واقع شده است؟ • حجم آبی که باید توسط گرمکن گرم شود چقدر است؟ • سطح کاسه استخر چقدر است؟ • دمای متوسط آب که گرمکن باید آن را تا دمای مطلوب برساند چقدر است؟ ظرفیت گرمکن استخرها باید بر مبنای دمای مطلوب آب و زمان مورد نظربرای رسیدن آب به آن دما محاسبه شود. برای انتخاب صحیح گرمکن استخر و جکوزی ابتدا باید حجم آب موجود در آن را محاسبه کرد. ضمن آن که آگاهی از سطح آب استخر نیز بر محاسبات تاثیر گذار است. چرا که بخش عمده از اتلاف گرمایی آب استخر از سطح آن انجام می گیرد. در صورتی که ظرفیت گرمکن استخر کمتر از مقدار مورد نیاز باشد، مدت زمان مورد نیاز برای گرم کردن آب استخر بسیار طولانی می شود. در مقابل اگر، گرمکن بزرگ تر از آنچه لازم است انتخاب شود، هزینه های جاری مجموعه بدون آن که مزیت چندانی به آن اضافه شده باشد به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. نکته دیگری که باید در هنگام انتخاب گرمکن ها توجه شود آن است که بسیاری از شرکت ها ظرفیت گرمکن های تولیدی خود را به صورت ظرفیت ورودی یا ظرفیت نامی بیان می کنند. توجه داشته باشید که مقدار محاسبه شده همان ظرفیت واقعی مورد نیاز است. همواره بخشی از ظرفیت ورودی به واسطه تهویه محفظه احتراق و تلفات حرارتی از دست می رود. بنابراین همواره باید از شرکت های سازنده مقدار واقعی ظرفیت تولیدات آن ها را جویا شوید. برای محاسبات در مواردی که اطلاعات کافی در این زمینه در دست نیست، در بهترین شرایط بازده گرمکن را هفتاد و پنج درصد در نظر بگیرید. به طوری که اگر قرار است در تمام طول سال از استخر استفاده شود، سردترین مقدار متوسط دمای آب که گرمکن باید در روزهای سرد زمستان گرم کند را نیز مورد ارزیابی قرار دهید. روشهای صرفه جویی در مصرف انرژی تجربه نشان داده است که در صورت استفاده از یک گرمکن بزرگ و یک گرمکن کوچک در استخرها می توان مصرف انرژی مجموعه را به میزان قابل توجهی کاهش داد.به این صورت که از گرمکن بزرگ برای گرم کردن سریع آب استخرتا دمای مورد نظر و از گرمکن کوچکتر برای جبران تلفات گرمایی در دوره کارکرد طولانی سیستم بهره گرفت. روکش های استخرها بنابر تحقیقات صورت گرفته نزدیک به شصت تا هفتاد درصد از تلفات حرارتی استخرها از سطح آب صورت می گیرد.بنابراین استفاده از تمهیداتی برای محدود کردن این تلفات گرمایی می توان تا حد زیادی تلفات گرمایی استخر و هزینه های آن را کاهش داد. به کارگیری روکش ها در مواقعی که استخر استفاده نمی شود ،یکی از متداولترین و بهترین گزینه هابرای کاهش تلفات گرمایی استخر به شمار می روند. بنابراین در صورت استفاده از روکش با اندازه مناسب تلفات انرژی به واسطه تبخیر آب و تلفات تشعشعی و هدایتی به میزان زیادی کاهش می یابد. تلفات گرمایی تشعشعی یکی دیگر از تلفات عمده انرژی گرمایی در استخرها به شمار می روند. در استخرهای سرباز صاف بودن آسمان در طول روز و شب منجر به افزایش تلفات تشعشعی استخر می شود. در مناطق مرطوب بخش عمده ای از انرژی تشعشعی به واسطه بخار آب موجود در هوا جذب شده و مجددا به استخر باز می گردد. تقریبا یک سوم از انرژی گرمایی خورشید از طریق انتقا ل حرارت تشعشعی مجددا به استخر باز می گردد که سطح سهم آب استخر در این بازگشت انرژی بسیار زیاد است. بنابراین با استفاده از روکش استخر،تلفات گرمایی یاد شده به حد اقل می رسد که نتیجه آن کاهش پنجاه تا هفتاد درصد در تلفات انرژی است.مزیت استفاده از روکش های استخر را می توان در صرفه جویی در مصرف انرژی ،افزایش ضریب ایمنی در مواقعی که استخر مورد استفاده قرار نمی گیرد ،کاهش تبخیر آب ،کاهش مصرف مواد ضدعفونی کننده به واسطه جلوگیری از تبخیر آنها و جلوگیری از ورود آلاینده های خارجی به استخر خلاصه می شود. انواع روکش های استخر روکش های شفاف یا نیمه شفاف معمولا بهتر از روکش های تیره یا مات عمل می کنند.چرا که روکش های شفاف با عبور دادن نور خورشید در طول روز امکان استفاده از آن را فراهم می آورند. با استفاده از روکش بر روی استخر می توان دمای آب را به اندازه 9 تا 18 درجه سانتی گراد افزایش داد. البته مقدار دقیق آن به مدت زمان استفاده از روکش ،وضعیت تابش خورشید در این مدت و نوع روکش بستگی دارد.هرچند که استفاده از روکش و باز و بسته کردن آن مستلزم صرف وقت و انرژی است. اما روکش ها ارزان ترین و ساده ترین روش برای صرفه جویی در مصرف انرژی استخرها به شمار می روند. این روکش ها از از جنس های مختلفی مانند پلی پروپیلن،وینیل یا سایر مواد مقاوم در برابر اشعه فرابنفش ساخته می شوند.به طور کلی روکش های استخر که به منظور صرفه جویی در مصرف انرژی مورد استفاده قرار می گیرند در سه گروه دسته بندی می شوند. 1-روکش های شفاف هوایی یا روکش های حبابی: روکش های حبابی در واقع همان روکش های معروفی هستند که برای بسته بندی تجهیزات مختلف نیز مورد استفاده قرار می گیرند . هوای به دام افتاده در این روکش ها همانند یک عایق حرارتی عمل نموده و از اتلاف حرارت جلوگیری به عمل می آورد. این روکش ها مقاومت خوبی برای جلوگیری از ورود باران و برف به استخر دارند .در مقابل بخار آب نفوذ نا پذیر هستند .از مواد شفاف و نیمه شفاف ساخته می شوند .برای حفظ این روکش ها بر روی استخر در مقابل باد های معمولی ،نیازی به استفاده از بست ،طناب و موانع سنگین نیست . مزیت این نوع عایق ها ارزان بودن آن هااست .این روکش ها همچنین در هنگام شب به عنوان عایق عمل کرده و تلفات حرارتی استخر را کاهش می دهند .البته عیب این نوع روکش ها سبک بودن و استحکام کم آنها است که ممکن است در اثر وزش باد یا افتادن اشیا بر روی آنها از روی استخر کنار روند .این روکش ها صرفا برای جلوگیری از اتلاف حرارت مناسب هستند که البته این ویژگی بسیار ارزشمندی به حساب می رود. روکش های اسفنجی:روکش های اسفنجی نیز درست مانند روکش های حبابی صفحات نازک از اسفنج فشرده هستند که سطح استخر یا جکوزی را می پوشانند .این روکش ها از مواد عایق و غیر جاذب ساخته شده و مقاومت بالایی در برابر نفوذ بخار دارند. قابلیت ا نتقال نور خورشید در این روکش ها چندان خوب نیست.البته این روکش ها برای جلوگیری از ورود برف و باران به استخر مناسب هستند.به منظور افزایش قابلیت دوام روکش ،جنس آنها معمولا از مواد مقاوم در برابر اشعه فرابنفش انتخاب می شود.برای نگه داشتن آنها در شرایط آب و هوایی معمولی و بادهای ملایم نیازی به استفاده از بست ،طناب و موانع سنگین نیست. روش های گرم کردن آب استخرها برای گرم کردن آب می توان از دو روش بهره گرفت: 1-گرم کردن آب استخر با استفاده از دیگ و مبدل حرارتی 2-گرم کردن آب استخر با استفاده از واحدهای گرمکن پیش ساخته گرمایش آب استخر با استفاده از دیگ و مبدل حرارتی برای گرمایش آب استخر با استفاده از دیگ و مبدل حرارتی ابتدا لازم است اشاره ای کوتاه به انواع دیگ ها ،مشعل ها،مبدل های حرارتی و سایر تجهیزاتی که باید به همراه آنها مورد استفاده قرار گیرد داشته باشیم. دیگ ها دیگ وسیله تهیه سیال گرم در سیستم های گرمایش مرکزی آبی و بخاری است. دیگ ها را می توان از نظر عملکرد و یا جنس مصالح به گروه های مختلفی تقسیم بندی کرد. دیگ های چدنی:این دیگ ها شامل قطعاتی مجزا به نام پره هستند که با بوش های مخصوص به هم متصل می شوند. با اضافه یا کم نمودن این پره ها می توان ظرفیت گرمایی دیگ را افزایش یا کاهش داد. با کنار هم قرار دادن این پره ها فضایی خالی در میان دیگ ایجاد می شود که محل احتراق و تشکیل شعله است .دیگ های چدنی عمر نسبتا زیادی دارند ولی در برابر ضربه شکننده هستند. این دیگ ها همچنین به دلیل تحمل فشار کمتر نسبت به دیگ های فولادی در تاسیسات بزرگ چندان کاربردی ندارند.به دیگ ها ی فولادی در تاسیسات بزرگ چندان کاربردی ندارند .بازده دیگ های چدنی با سوخت جامد تقریبا شصت درصد و با سوخت های مایع و گازی در حدود هشتاد و پنج درصد است. دیگ های فولادی: این دیگ از نظر ساختار در دو گروه عمده دیگ های لوله –آتش و دیگ های لوله –آب جای می گیرند. البته می توان این دیگ ها را از نظر ساختار در دو گروه دیگ های عمودی و افقی نیز تقسیم بندی کرد.در هر صورت دیگ های فولادی صرفنظر از نوع دارای دو بخش اصلی پوسته ای و لوله ای هستند که جنس هردو از فولاد است. بنا به نوع دیگ یکی از بخش های دیگ (پوسته یا لوله) برای جریان آب یا سیال گرم شونده و جداره دیگر برای دود و گرمای ناشی از احتراق مورد استفاده قرار می گیرد. اصلی ترین عیب دیگ های فولادی در مقایسه با دیگ های چدنی ،مقاومت کم آنها در برابر خوردگی است.اما به دلیل تحمل فشارهای بالا و برخورداری از ظرفیت بالای تولید آب گرم،آب داغ یا بخار در بسیاری تاسیسات گرمایشی بزرگ از این نوع دیگ ها استفاده می شود. دیگ های فولادی لوله آتش نوعی از دیگ های فولادی هستند که در آنها آب از داخل لوله ها عبور می کند و گازهای گرم ناشی از احتراق در اطراف لوله ها حرکت میکنند. این نوع دیگ ها دارای دو مخزن اصلی هستند که لوله هایی به موازات آنها را به یکدیگر متصل می کنند. آب مخزن زیرین به هنگام عبور از لوله های مرتبط در تماس غیر مستقیم با شعله و گازهای گرم به بخار تبدیل شده و در مخزن خروجی جمع آوری می شود. آب گرم بخار نشده نیز بار دیگر از مخزن جمع آوری بخار به مخزن پایین سرازیر می شود . گردش آب از مخزن پایین به مخزن بالا و تماس با گرمای ناشی از احتراق به طور پیوسته موجبات تولید بخار را فراهم می آورد.این نوع دیگ ها اغلب در مراکز صنعتی به کار می روند و برای تهیه بخار فوق گرم 550 درجه سانتی گراد و فشارهای بالای (160بار)مناسب هستند. دیگ های فولادی آب گرم: این دیگ ها ساختاری مشابه با دیگ های فولادی لوله –آتش دارند و در سیستم گرمایش مرکزی به منظور تولید آب گرم در فشار جو و دمایی کمتر از نقطه جوش آب مورد استفاده قرار می گیرد. دمای مناسب آب خروجی از دیگ در سیستم آب گرم باز 75 درجه سانتی گراد است. دیگ های فولادی آب داغ: این دیگ ها ساختاری مشابه با دیگ های فولادی لوله - آتش داشته و در سیستم های گرمایش مرکزی به منظور تولید آب داغ تحت فشاری بالاتر از فشار جو مورد استفاده قرار می گیرند.دمای متداول آب خروجی از دیگ در سیستم های تحت فشار بسته آب داغ تقریبا 130درجه سانتی گراد است. دیگ های فولادی بخار: این دیگ ها ممکن است از نوع لوله-آتش یا لوله –آب باشند.دیگ های فولادی که برای تولید بخار به کار می روند نسبت به دیگ های فولادی که برای تولید آب گرم یا آب داغ به کار می روند تجهیزات جانبی بیشتری دارند. پمپ های تغذیه آب کنترل کننده های جریان و فشار بخار از این جمله به شمار می روند. مشعل ها مشعل ها با اختلاط سوخت و هوا موجب تشکیل شعله و تامین گرمای مورد لازم برای تهیه آب گرم ،آب داغ یا بخار می شوند. مشعل ها از نظر سوخت مصرفی در سه گروه زیر تقسیم بندی می شوند: -مشعل های گازوییل سوز -مشعل های گازسوز -مشعل های دو گانه سوز(گاز سوز و گازوییل سوز) البته در زمان نه چندان دور تجهیزات ایجاد شعله با سوخت های همچون زغال سنگ و مازوت کار می کردند که امروزه کاربرد چندانی ندارند.از نظر روش تخلیه هوا با سوخت نیز مشعل های تجهیزات گرمایشی در دو گروه زیر جای می گیرند : 1-مشعل های اتمسفریک 2-مشعل های فن دار مشعل های اتمسفریک برای تامین هوای احتراق نیازی به باد بزن ندارند بلکه گاز با فشار خود وارد محفظه مشعل می شود و هوای لازم را بر اثر مکش به درون محفظه احتراق می کشاند. مشعل ها صرف نظراز از نوع سوخت مصرفی دارای قسمت های کم و بیش مشابهی هستند سیستم تنظیم هوا ،سیستم جرقه ،سیستم کنترل شعله،سیستم سوخت رسانی و تجهیزات کنترلی از جمله اجزای تشکیل دهنده مشعل ها به شمار می روند. شیر برقی نیز از جمله از تجهیزات مورد نیاز برای کنترل سوخت است که با فرمان رله اصلی،مسیر عبور سوخت را به سمت محفظه احتراق باز می کند .در مشعل های گازوییل سوخت جهت پودر کردن این شیر به یک باره مسیر سوخت را به طرف نازل گشوده و یا می بندد.اما در مشعل های گاز سوز به دلیل امکان وقوع انفجار ،شیر برقی به صورت تدریجی مسیر عبور گاز را باز نموده و شعله به آهستگی افزایش می یابد اما قطع آن به صورت دفعی و سریع انجام می گیرد. سایر تجهیزات پمپ سوخت: پمپ سوخت در سیستم های جریان اجباری نقش انتقال سوخت از منابع اصلی به منابع فرعی یا روزانه را به عهده دارد واین در حالی است مخزن اصلی پایین تراز سطح نصب مخزن فرعی باشد.انتقال سوخت از محل تانک روزانه تا مشعل با استفاده از پمپی انجام می گیرد که روی خود مشعل نصب می شود. گرمکن سوخت:گرمکن سوخت برای روان سازی و جاری نمودن سوخت کاربرد دارد.سوخت های نفتی با درجه بالا معمولا احتیاج به گرمکن دارند .در این گونه موارد،اغلب از دو گرمکن استفاده می شود .گرمکن اولیه از نوع بخاری یا آب گرم است. سوخت پس از عبور از گرمکن اولیه در منبع ذخیره جمع آوری می شود .در مخزن فرعی نیز از یک دستگاه گرمکن برقی استفاده می شود که در صو رت سخت شدن سوخت بار دیگرآن را گرم و روان می سازد. لوله کشی سوخت:لوله کشی سوخت از این منابع تا محل مصرف ممکن است به صورت تک لوله ای یا دو لوله ای اجرا شود .در سیستم تک لوله ای بین منبع اصلی و محل مصرف تنها از یک خط انتقال استفاده می شود. اما در سیستم دو لوله ای که کاربرد بیشتری نیز دارد دو خط رفت و برگشت اجرا می شود . خط لوله دوم برای انتقال مجدد مازاد سوخت به منبع استفاده می شود. فارغ از اجرای خطوط لوله انتقال ،اجرای دو خط لوله تهویه منابع و پر کن منابع نیز ضروری است. مبدل های حرارتی: به طور کلی مبدل های حرارتی دارای دو مدار گردش سیال هستند که در یک مدار آب حاصل از تجهیزات مولد (دیگ ها)ور در مدار دیگر آب گرم مورد نیاز شامل آب استخر ،آب گرم مصرفی و غیره گردش می کند. به طور کلی مبدل های حرارتی را میتوان در سه گروه زیر تقسیم بندی کرد: -مبدل های حرارتی پوسته-لوله: این مبد ل ها متشکل از یک پوسته استوانه ای و کوئل مسی هستند که معمولا کوئل مسیر گردش سیال ثانویه (سیال گرم شونده ) و پوسته محل عبور سیال اولیه (سیال گرم کننده )است. -مبدل های حرارتی مستغرق: مبدل های حرارتی مستغرق نیز در انواع مختلف صفحه ای ،لوله ای،لوله ای پیوسته ساخته می شوند. ساختار این مبدل ها به گونه ای است که در سیال گرم شونده غوطه ور هستند .در این نوع مبدل ها ،کوئل محل گردش سیال اولیه است. مبدل های حرارتی لوله ای: این نوع مبدل ها از دو لوله متداخل هم مرکز تشکیل می شوند که سیالات گرم شونده یا گرم کننده در یکی از این لوله ها جریان پیدا می کنند. در استخرها نیز متناسب با رویکری که طراح در پیش می گیرد امکان استفاده از انواع مختلف مبدل های حرارتی به صورت سری یا موازی برای تامین ظرفیت گرمایی مورد نیاز در بخش های مختلف مجموعه وجود دارد . شیوه انتخاب مبدل حرارتی برای استخرها هیچ تفاوتی با سایر کاربردهای متداول ندارد. تنها مساله ای که باید مورد توجه قرار گیرد آن است که جنس مبدل باید به گونه ای انتخاب شود که مقاومت کافی در برابر آب استخر که مملو از مواد شیمیایی و خورنده است را داشته باشد. منبع انبساط در تاسیسات گرمایش مرکزی آب در اثر گرما منبسط شده و حجم آن افزایش می یابد.در عین حال،سیستم گرمایش نیز مدار بسته ای را تشکیل می دهد و خاصیت تراکم پذیری آب ممکن است موجب بروز مشکلاتی مانند ترکیدگی لوله ها و آسیب دیدن تجهیزات شود. بنابراین با نصب منبعی در مدار سیستم می توان امکان جمع آوری آب ناشی از انبساط حجمی را فراهم آورد. منابع انبساط باز از یک سو با هوای آزاد و از سوی دیگر با سمت مکش پمپ در ارتباط هستند و بالاتر از مرتفع ترین وسیله تبادل حرارت نصب می شوند. با توجه به ارتفاع نصب منبع در لوله مکش پمپ فشاری بیشتر از فشار جو به وجود می آید و راه نفوذ هوا به دورن سیستم سد می شود. منبع انبساط باز از طریق یک لوله پر کن به آب شهر یا آب نرم متصل می شود.آبی را که سیستم گرمایش در اثر تبخیر و یا نشت احتمال از دست می دهد از طریق شیر شناور منبع جبران می شود. در مقابل ،منبع انبساط بسته با هوای آزاد ارتباطی ندارد و فشار آن از فشار جو بیشتر است. منبع انبساط بسته را می توان در هر کجای ساختمان و بدون در نظر گرفتن ارتفاع آن نسبت به سایر تجهیزات تبادل حرارت نصب کرد.منابع انبساط بسته نیز مانند منابع انبساط باز در سمت مکش پمپ نصب می شوند. گرمایش آب استخر با استفاده از گرمکن های پیش سخته در یک تقسیم بندی کلی می توان گرمکن ها را به دو گروه گرمکن های معمولی و گرمکن های خورشیدی تقسیم بندی کرد. در ابتدا لازم است که به این نکته اشاره کنیم که ساختار کلی گرمکن استخرها با آبگرمکن های خانگی و دیگ های صنعتی متفاوت است. انواع گرمکن های استخر برای تامین ظرفیت گرمایی مورد نیاز استخرها می توان از انواع گرمکن ها یا دیگ های مختلف استفاده کرد: -گرمکن های گاز سوز -گرمکن های با سوخت مایع -گرمکن های الکتریکی -گرمکن های خورشیدی گرمکن های گازسوز یکی از انواع گرمکن های مورد استفاده در استخرها گرمکن های گازسوز هستند که در آنها از گاز طبیعی یا پروپان به عنوان سوخت استفاده می شود. ساختار کلی گرمکن های گازسوز به گونه ای است که آب از یک دریچه به مبدل حرارتی دو مدار گردش سیال دارند که در یکی از آنها آب از یک دریچه به مبدل حرارتی گرمکن وارد می شود. به طور کلی مبدل های حرارتی دو مدار گردش سیال دارند که در یکی از آنها آب حاصل از تجهیزات مولد(دیگ ها)و در دیگری آب گرم تجهیزات تبادل حرارت (آب گرم مورد نیاز استخر) در گردش است. این مبدل حرارتی معمولا از نوع پیوسته –لوله و گاهی از نوع مبدل های حرارتی صفحه ای است. اکثر مبدل های حرارتی امروزی از نوع چهار پاس هستند .به این معنی که در آنها آب پیش از خروج از مبدل های حرارتی چهار بار طول مبدل را طی می کند و در هر پاس دمای آن بین 3.4-5 درجه سانتی گرادافزایش می یابد . البته در مواقعی که توازن شیمیایی آب برقرار نباشد احتمال بروز مشکلاتی مانند رسوب گرفتگی یا خوردگی مبدل حرارتی استخر بسیار زیاد است که نتیجه آن کاهش شدید بازده گرمکن خواهد بود . به همین دلیل است که گرمکن استخرها معمولا باید به صورت سالانه مورد بازدید و سرویس قرار گیرد. به این ترتیب آب ورودی به گرمکن پس از ورود به مبدل در داخل آن توزیع می شود و از طریق کلکتور پشتی مجددا به مدار مبدل حرارتی به آب استخر منتقل می شود. در نهایت با ورود مجدد آب به کلکتور مقابل ،آب گرمکن از دریچه خروجی تخلیه می شود.با خروج آب گرم تولید شده از مبدل ممکن است با آب سرد استخر مخلوط شده و سپس به استخر ارسال شود. مس یکی از عناصری است که ضریب انتقال حرارت بسیار بالایی دارد.به همین جهت است که مبدل های حرارتی از لوله های مسی ساخته می شوند. برای افزایش سطح انتقال حرارت مبدل لوله های مسی آن به صورت پره دار (معمولا هشت فین در اینچ) و به همراه تیغه های فلزی ساخته می شوند. بدین ترتیب گرمای ایجاد شده در گرمکن به واسطه احتراق سوخت به لوله های مسی و سپس آب جاری در آنها منتقل می شود. در کنار کلکتور گرمکن های گازسوز،یک شیر با بارگذاری فنری تعبیه می شود که نسبت به فشار سیال حساسیت بالایی دارد. این شیر برای مخلوط کردن آبسرد ورودی به گرمکن و آب سرد خروجی از شود.با این روش می توان از گرم شدن بیش از حد آب خروجی جلوگیری کرد. یکی دیگر از اجزای گرمکن های گاز سوز سینی مشعل است. سینی مشعل را به عنوان یک مجموعه یکپارچه و مجزا از گرمکن جدا کرد.گرمکن های استخری متناسب با اندازه واحد،مجهز به تعداد مشعل های کافی هستند . مشعلی که در ابتدا قرار دارد مجهز به شمعکی است که بر روی آن قرار می گیرد جریان گاز ورودی به مشعل ها از طریق شیر گاز گرمکن انجام می گیرد که خود این شیر توسط مدار کنترل تنظیم می شود. گرمکن های با سوخت مایع: این نوع گرمکن ها امروزه کمتر مورد استفاده قرار می گیرند ساختار این گرمکن ها نیز مشابه با گرمکن های گاز سوز است ولی در آنها به جای گاز طبیعی یا پروپان از گازوییل استفاده می شود . امروزه کمتر از گرمکن های با سوخت مایع استفاده می شود.ساختار کلی این گرمکن ها نیز مشابه با گرمکن های گاز سوز است با این تفاوت که نوع سوخت آنها از انواع سوخت های مایع استفاده می شود. گرمکن های الکتریکی ساختار کلی گرمکن های الکتریکی نیز مشابه با گرمکن های گاز سوز است. با این تفاوت که در گرمکن های الکتریکی گرمای مورد نیاز توسط یک کوئل الکتریکی تولید می شود . البته متناسب با ساختار گرمکن ممکن است این کوئل در تماس مستقیم با آب باشد و یا دور تا دور یک مبدل حرارتی پیچیده شده باشد که در حالت دوم،گرمای کوئل به صورت غیر مستقیم به آب منتقل خواهد شد. البته اگر کوئل الکتریکی به صورت مستغرق مورد استفاده قرار گیرد کارایی آن بیشتر در مواقعی است که یک واسطه (مبدل حرارتی)بین کوئل و آب قرار گیرد. گرمکن های الکتریکی بیشتر برای واحد های کوچک مانند جکوزی ها مناسب هستند.به دلیل هزینه کارکرد بالا و نیاز به سیم کشی فشار قوی برای تحمل شدت جریان زیاد مورد نیاز،گرمکن های الکتریکی صرفا در مواقعی که دسترسی به گاز طبیعی یا پروپان وجود ندارد و امکان بهره برداری از انرژی خورشیدی نیز نیست ،مورد ملاحظه قرار می گیرند. یکی دیگر از کاربرد های گرمکن های برقی برای استخرهای موقتی است که امکان لوله کشی گاز در آنها عملی نیست. گرمکن های الکتریکی معمولا در مناطقی نصب می شوند که انرژی مکانیکی به مقدار کافی و با قیمت مناسب در دسترس است. گرمکن های خورشیدی در سالهای اخیر با توجه به اهمیت کارگیری انرژی های تجدید پذیر استفاده از انرژی خورشیدی در مرکز توجه همگان قرار گرفته است . انتخاب گرمکن ها به طور کلی برای انتخاب گرمکن ها باید به دو عامل توجه داشت: 1-ظرفیت خروجی گرمکن 2- هزینه کارکرد آن عوامل موثر بر انتخاب گرمکن استخرها شامل سطح آب استخر،اختلاف دمای آب استخر، دمای متوسط هوا،وزش باد(در استخرهای سرباز)و جریان هوا روی سطح آب(در استخر های سرپوشیده)،رطوبت نسبی هوای محیط و دمای سرد شدن شبانه می شود. بنابراین استخرهای سرباز که سرعت متوسط باد در سطح استخر در آنها زیاد است،رطوبت نسبی پایین تری دارند و در اوقات شب سردترند،ظرفیت گرمایی بیشتری نیاز دارند. ظرفیت گرمکن استخرها باید بر مبنای دمای مطلوب آب و زمان مورد نظر برای رسیدن آب به آن دما محاسبه شود. برای انتخاب صحیح گرمکن استخر و جکوزی ابتدا باید حجم آب موجود در آن را محاسبه کرد. ضمن آنکه آگاهی از سطح آب استخر نیز بر محاسبات تاثیر گذار است. چراکه بخش عمده از اتلاف گرمایی آب استخر از سطح آن انجام می گیرد .در صورتی که ظرفیت گرمکن استخر کمتر از مقدار مورد نیاز باشد ،مدت زمان مورد نیاز برای گرم کردن آب استخر بسار طولانی می شود. در مقابل اگر گرمکن بزرگتر از آنچه لزم است انتخاب شود،هزینه های جاری مجموعه بدون آن که مزیت چندانی به آن اضافه شده باشد به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. نکته دیگری که باید در هنگام انتخاب گرمکن ها توجه شود آن است که بسیاری از شرکت ها ظرفیت گرمکن های تولیدی خود را به صورت ظرفیت ورودی یا ظرفیت نامی بیان می کنند. نکته دیگر آن که در هنگام محاسبات سخت ترین شرایط را در نظر بگیرید.به طوری که اگر قرار است در تمام طول سال از استخر استفاده شود سردترین مقدار متوسط دمای آب که گرمکن باید در روز های سرد زمستان گرم کند را نیز مورد ارزیابی قرار دهید. برای اینکه هر 1 متر مربع از سطح استخر به اندازه 1.8درجه سانتی گراد افزایش یابد . در هر ساعت 105 کیلو ژول گرما مورد نیاز است.در مورد جکوزی های نیز علی رغم آنکه حجم آب بسیار کمتر از استخر است ولی دمای آب بسیار بیشتر و زمانی که می خواهیم آب گرم شود بسیار کوتاهتر است. سرعت باد در استخرهای سرباز،سرعت باد موجب افزایش نرخ تبخیر آب استخر می شود. همانطور که گفته شد نرخ تبخیر آب استخر اصلیترین منبع اتلاف انرژی گرمایی به شمار می رود. بنابراین مقدار متوسط سرعت باد در استخرهای سرباز یکی از عوامل بسیار مهم برای محاسبه ظرفیت گرمکن استخر به شمار می رود. زمان مناسب برای گرمایش آب استخر مساله دیگری که باید در زمینه گرم کردن آب استخر در نظر گرفته شود نحوه استفاده از استخر است.در استخرهای خانگی یا استخرهای کوچک که به صورت مقطعی مورد استفاده قرار می گیرند آگاهی از الگوی کاربری استخر می تواند کمک بسیار زیادی به تسهیل در انتخاب گرمکن مناسب کند. در این موارد باید از یک نقطه تنظیم مناسب استفاده کرد.برای مثال اگر قرار است استخر صرفا برای تعطیلات آخر هفته مورد استفاده قرار گیرد. روند منطقی از نظر اقتصادی آن است که آب استخر تنها برای همین روزها گرم باشد. برای گرم نگه داشتن آب استخر به صورت دائمی اصلی ترین عاملی که بر ظرفیت گرمکن تاثیر می گذارد مقدار افزایش دمایی است که برای رسیدن دمای آب تغذیه استخر به دمای مطلوب مورد نظر است. ابتدا باید دمای مطلوب آب را تعیین کرد.سپس دمای متوسط برای سردترین ماه سال را تعیین کرد. در نهایت از کسر کردن این دمای متوسط از دمای مطلوب استخر مقدار افزایش دمای مورد نیاز آب استخر محاسبه می شود. پس از تعیین مقدار دمای مطلوب آب،نوبت به تعیین مقدار دمای متوسط روزانه برای سردترین ماه سال می رسد که استخر قرار است مورد استفاده قرار گیرد. اگر هیچ تلاشی برای جلوگیری از اتلاف گرما در استخر صورت نگیرد،دمای آب به دمای متوسط نزدیک می شود.در نهایت با کسر کردن مقدرا دمای متوسط روزانه از دمای مطلوب می توان مقدار افزایش دمای مورد نیاز را به دست آورد. مدت زمان گرم شدن آب استخر را معمولا بیست و چهار ساعت در نظر می گیرند. البته مدت زمان بیست و چهار ساعت برای استخرهایی که پس از راه ندازی به صورت دائمی مورد استفاده قرار می گیرند ،اقتصادی ترین راه حل به شمار نمی رود.برای این استخرها حتی بهتر است یک دوره گرم شدن چهل و هشت ساعته در نظر گرفته شود.به این ترتیب هزینه اولیه سیستم به میزان زیادی کاهش می یابد. گرمایش مقطعی آب در صورتی که گرم کردن آب استخر به صورت مقطعی مورد نظر باشد ،حجم آب استخر بیش از سطح آن بر محاسبات تاثیر گذار است. برای استخرها معمولا فرض بر آن است که کرمکن باید طی مدت 24 ساعت دمای آب را به محدوده مورد نظر برساند . برای جکوزی ها گرمکن باید قابلیت گرم کردن آب دز مدت سی دقیقه را داشته باشد . ساخت استخر هزینه کارکرد گرمکن ها روش محاسبه هزینه کارکرد گرمکن ها بر مبنای نوع گرمکن متفاوت است .برای گرمکن های گاز سوز می توان مقدار گاز مصرفی گرمکن در هر ساعت را تعیین کرد.از روی قبض ماهانه شرکت گاز نیز میتوان هزینه هر متر مکعب گاز را برداشته و در مقدار محاسبه شده ضرب کرد. برای گرمکن های الکتریکی هزینه کارکرد سیستم را باید بر مبنای توان مصرفی گرمکن و تعداد ساعات کارکرد گرمکن در طول روز تعیین کرد. در مورد گرمکن خورشیدی هزینه کارکرد سیستم صرفا به هزینه اندکی که باید بابت برق مصرفی پمپ مدار داخلی سیستم صرف شود محدود گردد. برای پمپ های حرارتی نیز انرژی مصرفی باید بر مبنای مقدار برق مصرفی کمپرسور و فن سیستم تعیین شود. عیب یابی گرمکن ها در هنگام عیب یابی گرمکن ها همواره پیش از هر اقدامی گرمکن را خاموش کنید. ترجیحا پمپ را نیز خاموش کرده و جریان برق را قطع کنید .متناسب با آن که چه نوع گرمکنی در استخر مورد استفاده قرار گرفته باشد ،رویکردی که باید برای عیب یابی آنها در پیش گرفته شده نیز متفاوت است. گرمکن آب را تا دمای مورد نظر گرم نمی کند: این مشکل می تواند دلایل متعددی داشته باشد .ممکن است بر مبنای مدت زمانی که مبنای انتخاب گرمکن قرار گرفته،گرکن هنوز به اندازه کافی کار نکرده است. توجه داشته باشید که در استخرها زمان مورد نیاز برای گرم کردن آب استخر معمولا بیست و چهار ساعت در نظر گرفته می شود.این زمان برای جکوزی تقریبا سی دقیقه است. گاهی اوقات کثیف بوده فیلترها موجب کاهش جریان آب عبوری از گرمکن و در نتیجه افت ظرفیت گرمایی خروجی آن می شود .بنابراین اگر کاهش شدت جریان به واسطه کثیف شدن فیلترها باشد،باید از روش هایی مانند پس شویی یا شست و شوی فیلترها استفاده کرد. درصورتی که کاهش شدت جریان علت دیگری داشته باشد نیز ابتدا باید مشکل مربوطه شناسایی شده و سپس بر طرف گردد. -محفظه احتراق گرمکن گاز سوز یا سوخت مایع دوده گرفته است: اگر شدت جریان آب عبوری از گرمکن بیش از حد معمول باشد احتمال بروز این مشکل وجود دارد البته اگر هوای احتراق نیز کافی باشد احتراق به خوبی انجام نمی گیرد و کربن به صورت دوده محفظه احتراق را می پوشاند. البته مسدود شدن دریچه ورودی هوا یا وانتوری مربوطه به واسطه آلودگی یا کثیفی نیز ممکن است عامل بروز این مشکل باشد. -گرمکن برای مدت زمان کافی روشن نمی ماند: اصلی ترین بروز این مشکل معیوب بودن تایمر است.البته در صورتی که شیر تنظیم کننده گاز نیز از تنظیم خارج شده باشد ممکن است گرمکن در فواصل زمانی بسیار کوتاه خاموش شود. -کلیدهای گرمکن دائما خاموش و روشن می شوند: علت بوز این مشکل کثیف شدن فیلترها ،کم بودن شدت جریان آب،عدم تنضیم مسیر کنار گذر دستی یا شکسته شدن کلید فشاری است. -مبدل حرارتی گرمکن رسوب گرفته است: اصلی ترین علت رسوب گرفتگی مبدل حرارتی،عدم توازن شیمیایی آب است. -مبدل حرارتی دچار خوردگی شده است: خوردگی مبدل حرارتی نیز نتیجه عدم توازن آب از نظر شیمیایی است .در صورتی که آب خاصیت اسیدی داشته باشد،سطوح داخلی سیستم لوله کشی و به خصوص مبدل حرارتی به سرعت دچار خوردگی می شوند. -شعله مشعل ضعیف است: برای گرمکن های گازی اگر فشار گاز کمتر باشد ،آلودگی و کثیفی مشعل مسیر جریان گاز مشعل را مسدود کرده است،شعله نیز شدت همیشگی را نخواهد داشت. -گرمکن زوزه می کشد : علت زوزه کشیدن گرمکن ان است که گرمکن پس از خاموش شدن پمپ نیز همچنان در حال کار است. البته گاهی ممکن است عواملی مانند رسوب گرفتگی مبدل حرارتی ،عدم تنظیم کلید فشاری یا مشکلاتی مانند آن موجب مسدود شدن مسیر سیستم شده باشند. -جریان آب کافی نیست: در صورتی که سایر قسمت های لوله کشی بدون نقص باشد،کاهش جریان آب سیستم احتمال به واسطه رسوب گرفتگی مبدل حرارتی است .در صورت عدم توازن آب از نظر شیمیایی ،احتمال رسوب کردن کلسیم و ذرات معلق در داخل مبدل حرارتی افزایش می یابد که نتیجه آن مسدود شدن مسیر آب و افت فشار شدت جریان عبوری از سیستم لوله کشی است. مروری سریع بر مطالب -مطالعات پزشکی حاکی از آن است که دمای 26درجه سانتی گراد مناسب ترین دما برای آب استخرهای تفریحی از حیث حفظ سلامت بدن شناگران به شمار می رود. -محدوده متداول دمای آب استخرهای مختلف بر مبنای توصیه انجمن عبارت است از:ASHARE استخرهای تفریحی 29درجه سانتی گراد استخرهای درمانی 35درجه سانتی گراد استخرهای قهرمانی 28 درجه سانتی گراد استخرهای غواصی 32درجه سانتی گراد استخرهای سالمندان 32درجه سانتی گراد استخرهای هتل ها 30درجه سانتی گراد جکوزی ها 40 درجه سانتی گراد -به منظور کاهش نرخ تبخیر آب استخر دمای هوا باید به اندازه 1 تا درجه سانتی گراد بالاتر از دمای آب باشد. زمان گرم شدن استخر را معمولا 24 ساعت در نظر می گیرند.گرمکن استخرها معمولا بر مبنای افزایش دمای آب 0.5درجه سانتی گراددر هر ساعت طراحی می شود . با استفاده از روکش بر روی استخر می توان دمای آب را به اندازه 9-18درجه سانتی گراد افزایش داد.البته مقدار دقیق آن به مدت زمان استفاده از روکش ،وضعیت تابش خورشید در این مدت و نوع روکش بستگی دارد. -

 کیفیت هوای داخل استخر

12نظر

کیفیت هوای داخل استخر

,کیفیت هوای داخل استخر عوامل موثر بر کیفیت هوای داخل استخر 1. نرخ تعویض هوا 2. تهویه ی استخر با هوای خارج 3. چگونگی تخلیه هوا 4. کیفیت و خواص شیمیایی آب تهویه استخر با هوای خارج ملاحظاتی که باید در هنگام انجام محاسبات مربوط به هوای خارج در نظر گرفت 1. هوای خارج به خصوص در فصل زمستان بسیار سرد است و نمی توان آن را به طور مستقیم به فضای داخل هدایت کرد، بنابراین باید برای محاسبه ی ظرفیت کویل گرمایی این مسئله را در نظر گرفت. 2. در محل های ورود، دمای هوای خارج باید دور از منابع آلاینده هوا و نزدیک فن های تخلیه و لوله ی تهویه سیستم های لوله کشی تعبیه شود. 3. در صورتی که بیش از 20% از مقدار کل هوای ارسالی به استخر از هوای خارج یا دمای هوای خارج در فصل زمستان کمتر از -12c (10f) باشد. هوای خارج باید تا دمای 18.3ز پیش گرم شود. ساخت استخر تخلیه هوا به طور کلی دریچه های هوای تخلیه باید در محل قرار داده شوند تا حد امکان به استخرها و تاسیسات آب نزدیک باشند. نصب تجهبزات و دریچه های هوا در قسمت فوقانی جکوزی ها به طور معمول بهترین کیفیت هوای داخل استخر را یه همراه خواهد داشت. به منظور جلوگیری از انتشار رطوبت و ترکیبات کلر دار مورد استفاده در استخرها، این مناطق باید در مقایسه با مناطق مجاور در فشار منفی بین (15-40pa) نگه داشته شوند. بدین منظور مقدار هوای تخلیه باید به اندازه 10% بیشتر از حجم هوای تهویه استخر باشد. نرخ تعویض هوا بر مبنای استاندارد ها نرخ تعویض هوا در استخرها باید حداکثر شش بار در ساعت باشد. در استخرها به دلیل ایجاد کوران هوا و تاثیر خنک کنندگی ناخوشایند آن بر رویپوست خیس شناگران به طور معمول تعداد دفعات تعویض هوا 4 تا 6 بار در ساعت است. جدول زیر نرخ تعویض هوا در استخرها را بر مبنای توصیه ی ASHRAE نشان می دهد. تعداد دفعات تعویض هوا در هر ساعت نوع استخر 4 تا 6 بار استخر های بدون جایگاه تماشاگران 6 تا 8 بار استخر های با جایگاه تماشاگران 4 تا 6 بار استخرهای درمانی نرخ تعویض هوا در سیستم متریک: AcH=(VL / 3600*Q) و در سیستم انگلیسی: AcH=(60*Q)*VL که در این رابطه ها: AcH، تعدادد دفعات تعویض هوا در هر ساعت. VL، حجم فضای داخل (m3) یا (ft3). Q، مقدار هوای رفت ارسالی به استخر (m3/h) یا (cfm). بنابر توصیه ASHRAF سرعت هوا در فاصله 2.4m از سکوی حاشیه استخر نباید از 0.13m/s بیشتر باشد، و تهویه مورد نیاز به ازای هر متر مربع از سطح کاسه استخر و مکان های مرطوب باید 9.1m3/h به ازای هر فوت مربع (0.5cfm) باشد. هوارسان در واحدهای هوارسان با استفاده از درصد مناسبی از هوای خارج و مخلوط کردن آن با هوای برگشتی از داخل استخر، می توان رطوبت محیط را به میزان دلخواه کاهش داده و دیگر نیازی به سیستم رطوب گیر مکانیکی نداشته باشیم. یا به شکل دیگر برای تامین کیفیت مناسب هوای داخل، باید مقداری از هوای گرم و مرطوب داخل را به خارج از ساختمان تخلیه کرده و مقداری هوای تازه با آن جایگزین شود، بنابراین سیستم تهویه غیر از به گردش درآوردن هوا، عملیات رطوبت گیری را نیز انجام می دهد. دمای هوای مخلوط شده به این روش را می توان با اندازه گیری دمای هوای تازه و برگشت و مشخص کردن درصد هر یک از آنها با استفاده از رابطه ی زیر محاسبه کرد: Qtotal*Tmix=QRATRA+QOA.TOA که در رابطه فوق: Qtotal، مقدار کل هوای مخلوط شده بر حسب درصد QRA،مقدار هوای خارج برحسب درصد QOA،مقدار هوای برگشت برحسب درصد Tmix،دمای مخلوط هوای برگشت و خارج برحسب درجه سانتی گراد TOA،دمای هوای خارج برحسب درجه سانتی گراد TRA،دمای هوای برگشت بر حسب درجه سانتی گراد جلوگیری از تقطیر روی سطوح سرد مانند پنجره به منظور جلوگیری از تقطیر رطوبت بر روی سطوح سردی مانند پنجره ها، هوای گرم ارسالی به استخر باید سطح این پنجره ها را جارو کند. توزیع هوا در استخر تهویه فضای داخل استخرهای سرپوشیده به ویژه در مواردی که برای ضدعفونی کردن آب از کلر استفاده می شود اهمیت زیادی دارد، یکی از مشکلات عمده، بوی تند کلر موجود در آب است. یکی از نکات مهم، الگوی جریان هوا در داخل استخر است. استقرار دریچه های توزیع هوا و طراحی الگوی توزیع در داخل استخرها به روش های مختلفی امکان پذیر است. توزیع هوا در فضای استخر باید طوری انجام شود که از ایجاد فضای مرده، جلوگیری شود. چرا که احتمال تقطیرآب و تجمع آلاینده ها در این مناطق بسیار زیاد است.

 گرمایش هوا

12نظر

گرمایش هوا

,در مجموعه های ورزشی، معمولا گرمایش فضا توسط بونیت هیتر، پانل های تشعشعی، فن کویل، پکیج یونیت، هواساز و در برخی موارد سیستم گرمایش کفی انجام می گیرد؛ که در استخرها استفاده از هواساز به دلیل توزیع مناسب حرارت در قسمت های مختلف، تامین هوای تازه مورد نیاز شناگران و فیلتر و تصفیه هوا مرسوم تر است. در ادامه، به تشریح معایب و مزایای هر یک از روش ها پرداخته می شود. لازم به ذکر است که؛ به استثنای استخرهای قهرمانی با جایگاه تماشاگران در سایر استخرها به ندرت از سیستم سرمایشی استفاده می شود و حتی در استخرهای قهرمانی، تنها جایگاه تماشاگران مجهز به سیستم سرمایش خواهد بود. گرمایش هوا,یونیت هیتر یا واحد گرم کننده، دستگاهی است که از آن برای گرمایش فضاهای بزرگی نظیر: سالن های کارخانه ها، سالن های سرپوشیده ورزشی، گلخانه ها، سوله ها و اماکن عمومی استفاده می شود. به کارگیری این نوع سیستم ها در استخرها و مجموعه های آبی، به دلیل کاهش بیش از حد رطوبت هوا،(که سبب افزایش نرخ تبخبر از سطح آب و اتلاف انرژی خواهد شد) عدم تامین هوای تازه مورد نیاز، سر و صدای زیاد، عدم توزیع یکنواخت هوا در سالن و کاهش کیفیت هوا چندان توصیه نمی شود. ساخت استخر علاوه بر این، از آنجا که این سیستم ها معمولا در ارتفاع، بر روی سقف و یا در محل های مرده (غیر قابل استفاده) نصب می شود، سبب تجمع هوای گرم در نزدیکی سقف شده و باعث ایجاد احساس نارضایتی در شناگران خواهد شد. در این حالت، حتی با نصب سیستم در ارتفاع پایین تر و تنظیم جهت وزش باد به سمت شناگران، به دلیل سرعت زیاد و دمای بالای هوای خروجی، شرایط نامساعدی در محیط استخر ایجاد شده و این عامل خود سبب تشدید نرخ تخیر آب خواهد شد. ممکن است در ابتدای راه اندازی استخر استفاده از این نوع سیستم ها مقرون به صرفه به نظر برسد اما با گذشت زمان، عدم کارایی و راندمان پایین آن، هزینه های بسیاری در بر خواهد داشت.یونیت هیتر:,یکی از سیستم هایی که گاهی به منظور گرمایش استخرها مورد استفاده قرار می گیرد، سیستم گرمایی تشعشعی است. اولین نکته قابل توجه درمورد این دستگاه ها این است که آن ها به هیچ وجه هوای سالن را گرم نمی کنند، بلکه تاثیر گرمایشی تنها بر روی اجسام و به واسطه جذب پرتوهای مادون قرمز ساطع شده از دستگاه می باشد. بنابراین شناگران، تنها زمانی که مستقیما در معرض تشعشع حاصله قرار دارند، احساس گرما می کنند و به محض ایجاد یک مانع، از گرمای سیستم بی بهره خواهند بود. به همین دلیل، لازم است برای فضاهای پیرامون استخر همچون سرویس ها و رختکن، گرمایش جداگانه در نظر گرفته شود. یکی دیگر از عیوب این سیستم ها، تامین هوای احتراق مورد نیاز آنها می باشد. استفاده از این دستگاه ها در فضاهایی که از تهویه کافی برخوردارند، مانعی ندارد ولی در فضای محبوسی همچون استخر با رعایت ملاحظات مربوطه صورت می گیرد. فن کویل: این نوع سیستم ها، به عنوان یکی از گزینه های مناسب برای تهویه و گرمایش استخرها و سایر اماکن عمومی و تجاری به شمار می روند. زیرا علاوه بر توزیع مناسب هوا در قسمت های مختلف، به دلیل بهره گیری از فیلتر تصفیه هوا، سبب کاهش مقدار آلاینده های موجود در فضا خواهند شد. در این نوع سیستم ها دمای هوای خروجی توسط ترموستات، درصد رطوبت نسبی توسط هیومیدستات، مقدار هوای خروجی توسط دمپرها و فن و مقدار هوای تازه مورد نیاز بسته به نوع فن کویل و با استفاده از روش های متداول کنترل می شود. البته در استخرها به دلیل رطوبت نسبی بالا، در صورت نصب فن کویل، بهتر است از یک سیستم رطوبت زدایی مجزا در محیط استفاده شود. پانل های تشعشعی:,این نوع سیستم ها، به عنوان یکی از گزینه های مناسب برای تهویه و گرمایش استخرها و سایر اماکن عمومی و تجاری به شمار می روند. زیرا علاوه بر توزیع مناسب هوا در قسمت های مختلف، به دلیل بهره گیری از فیلتر تصفیه هوا، سبب کاهش مقدار آلاینده های موجود در فضا خواهند شد. در این نوع سیستم ها دمای هوای خروجی توسط ترموستات، درصد رطوبت نسبی توسط هیومیدستات، مقدار هوای خروجی توسط دمپرها و فن و مقدار هوای تازه مورد نیاز بسته به نوع فن کویل و با استفاده از روش های متداول کنترل می شود. البته در استخرها به دلیل رطوبت نسبی بالا، در صورت نصب فن کویل، بهتر است از یک سیستم رطوبت زدایی مجزا در محیط استفاده شود. فن کویل:,پکیج های انبساط مستقیم، به منظور ایجاد سرمایش مورد استفاده قرار می گیرند و مزیت آن ها نسبت به هواساز و فن کویل در مستقل بودن آنها است. تفاوت این نوع سیستم ها با هواساز در این است که در هواسازها، آب سرد مورد نیاز کویل سرمایی از طریق چیلر تامین می شود، اما فرآیند رطوبت زدایی و سرمایش در پکیج ها، مستقیما در کویل آنها و از طریق انتقال حرارت میان هوا و مایع مبرد موجود در لوله های کویل، انجام می گیرد. از دیگر مزایا و قابلیت های این نوع سیستم ها می توان به این اشاره کرد؛ کارکرد ایمن و مطمئن، تامین گرمایش مطبوع از طریق عبور آب گرم از مبدل حرارتی، تامین سرمایش از طریق کویل DX، قابلیت استفاده از ترموستات محیطی مجهز به فیلتر تصفیه هوا، سهولت در نصب و راه اندازی سرویس و نگهداری و همچنین، استقلال هر واحد در تامین گرمایش و سرمایش.پکیج یونیت:,یکی از موثر ترین سیستم های گرمایشی که در دو دهه اخیر مورد استقبال کشورهای اروپایی و صنعتی قرار گرفته، سیستم گرمایش کفی است، که در اینجا به معرفی این سیستم و بررسی محاسن و معایب آن پرداخته می شود. نحوه عملکرد سیستم گرمایش کفی: در این سیستم، گردش آب گرم از درون شبکه ای از لوله تلفیقی چندلایه، که در زیر کف نصب شده اند، حرارتی را به آرامی توزیع می کند. شبکه لوله ها تمام کف را پوشش داده و به این ترتیب، توزیع حرارت به صورت یکنواخت صورت خواهد گرفت. حداکثر دمای کف در این سیستم 29˚C است. آب گرم ورودی با دمای حدود 40-45˚C از طریق موتورخانه، پکج، یا کلکتورهای خورشیدی تامین شده، و از طریق کلکتورهای ویژه توزیع می گردد. در این سیستم، توزیع یکنواخت حرارت، سبب ایجاد موازنه میان چهار عامل اصلی آسایش، یعنی دمای محیط، گرمایش تابشی، جریان هوا، و رطوبت نسبی شده و شرایط ایده آلی برای ساکنان ایجاد خواهد کرد. مزایا و معایب سیستم گرمایش کفی: از مزایای این نوع سیستم ها می توان به مواردی چون؛ طراحی دلخواه فضا، ایمنی و بهداشت محیط، گرمای یکنواخت و مطبوع، تنظیم رطوبت هوا و پیش گیری از رشد و تکثیر میکروارگانیزم ها اشاره کرد. صرفه جویی در مصرف انرژی و کاهش اتلاف حرارت نیز یکی از خصوصیات بارز این نوع سیسم ها به شمار می رود. به دلیل سطح وسیع انرژی تابشی،گرمایش از کف در مقایسه با گرمایش سنتی، با 3-5˚C کاهش دما می تواند همان شرایط مطلوب را در فضا ایجاد کند و این عامل، خود به کاهش مصرف انرژی کمک خواهد کذد، به طوری که به ازای هر 1˚C کاهش دما با 6% کاهش مصرف انرژی مواجه خواهیم بود. از سوی دیگر، به دلیل اینکه دمای متوسط آب در این سیستم 40-45˚C بوده و نسبت به سیستم های متداولی که برای گرمایش مورد استفاده قرار می گیرند، حدود 30-53˚C کاهش دارد؛ لذا در این نظر، باعث تلفات حرارتی کمتر در مدار و صرفه جویی مضاعف در مصرف سوخت خواهد شد. تصویر زیر به مقایسه نحوه توزیع گرما در سیستم های گرمایش از کف و سیستم های معمولی می پردازد. [(img)|1031453042541001B] نکته دیگر در مورد این نوع سیستم ها این است که با وجود هزینه اولیه بالا در زمان راه اندازی، استفاده از لوله های چند لایه و تجهیزات مناسب، سبب خواهد شد که سیستم تا سال ها نیاز به تعمیر و نگهداری نداشته باشد. بنابراین، عدم نیاز به تعمیرات و صرفه جویی در مصرف انرژی، هزینه اولیه را جبران خواهد کرد. البته به جز مزایای برشمرده، این نوع سیستم ها دارای معایبی نیز هستند که می توان به نمونه هایی از این معایب اشاره کرد؛ تک فصلی بودن: یکی از معایب این سیستم ها این است که تنها در فصول خاصی از سال مورد استفاده قرار می گیرند و در اماکنی همچون استخر به منظور سرمایش جایگاه تماشاگران و اماکن مجاور، باید به موازات این سیستم از یک سیستم سرمایشی مجزا نیز بهره برد. عدم تامین هوای تازه : استفاده از سیستم سرمایش کفی در محیط های بسته عمومی همچون استخرها که در آن از اگزاست فن برای تخلیه هوای آلوده استفاده می شود، ممکن است مشکل ساز شود. زیرا این سیستم ها توانایی تامین هوای تازه مورد نیاز شناگران را نداشته و طراح در این نوع اماکن، به ناچار باید از یک سیستم هوارسان کوچک استفاده کند. سیستم گرمایش کفی:

 گرمایش آب استخر و جکوزی

12نظر

گرمایش آب استخر و جکوزی

,نگهداری یک چنین دمایی مستلزم وجود یک سیستم تبادل حرارتی مناسب، جهت بالا بردن دمای آب و جبران تلفات گرمایی ناشی از انتقال حرارت به هوا و زمن می باشد. علاوه بر این در بسیاری از استخرهای تجاری، از تجهیزات مستقلی جهت تامین آب گرم مصرفی سرویس ها و دوش ها استفاده می شود، که در ادامه به بررسی انها خواهیم پرداخت. حفظ دمای آب در محدوده ایده آل ذکر شده از اهمیت بسیار زیادی بر خوردار است؛ زیرا افزایش بیش از حد دمای آب سبب: • افزایش نرخ تبخیر آب و آلاینده های موجود در آن و کاهش کیفیت هوای استخر • تقطیر بخار آب روی سطوح داخلی و افزایش اختمال فرسایش و آسیب دیدن تجهیزات • اتلاف انرژی و افزایش هزینه های مربوط به گرمایش آب و سیستم تهویه • افزایش سرعت رشد و تکثیر میکروارگانیزم ها در آب می شود از طرفی کاهش دمای آب به کمتر از 26˚C باعث افزایش نرخ انتقال حرارت از بدن شناگران به محیط و ایجاد احساس سرما در بدن آن ها خواهد شد. باتوجه به دلایل فوق و به منظور کاهش نرخ تبخیر آب و اثرات رطوبت نسبی بالا در مجموعه های آبی، لازم است دمای هوا به اندازه (2-4˚F)1-2˚C بالاتر از دمای آب نگه داشته شود. ,در استخرها به منظور حفظ دمای آب و هوا در محدوده ای دلخواه، از دو ترموستات مجزا استفاده می کنند. کنترلر دمای آب معمولا در سر راه بازگشت آب استخر به موتورخانه و ترجیحا در ورودی مبدل حرارتی نصب می شود. به ترموستاتی که برای کنترل دمای آب مورد استفاده قرار می گیرد آکوستات نیز گفته می شود. علاوه بر این برای کنترل رطوبت نسبی هوا در داخل استخر از هیومیدستات استفاده می شود. این دستگاه مجهز به سیستم کنترلر بوده و نحوه عملکرد آن به گونه ای است که اگر درصد رطوبت نسبی هوا، کمتر و یا بیشتر از محدوده مورد نظر باشد، سیستم تهویه را روشن یا خاموش می کند. ساخت استخرکنترل دما و رطوبت نسبی,معمولا برای گرمایش آب از روش های زیر استفاده می کنند: 1. گرمایش آب با استفاده از دیگ و مبدل حرارتی 2. گرمایش آب با استفاده از واحدهای گرم کن پیش ساخت 3. گرمایش غیرمستقیم آب اساس فرآیند گرمایش در دو روش اول تقریبا یکسان است؛ روش اول در ایران رایج تر است و روش دوم بیشتر به منظور گرمایش آب استخرهای کوچک و خانگی مورد استفاده قرار می گیرد. در ادامه به تشریح هر سه روش خواهیم پرداخت. روش های گرمایش آب استخر و جکوزی,انتخاب دیگ مناسب باید با توجه به نوع طراحی تاسیسات گرمایشی استخر انجام شود. در صورتی که از دیگ تنها جهت گرمایش آب استخر استفاده می شود، تعیین ظرفیت آن باید با احتساب تلفات گرمایی مربوط باشد؛ اما اگر علاوه بر این، به منظور تامین آب گرم مصرفی (بهداشتی) و گرمایش ساختمان نیز از بار حرارتی تولید شده توسط دیگ استفاده می شود، لازم است ظرفیت آن با در نظر گرفتن نیاز تمام بخش ها محاسبه شود. در هر صورت باید بار حرارتی کل را محاسبه نموده و با در نظر گرفتن درصدی به عنوان ضریب اطمینان بابت تلفات حرارتی دیگ، مبدل حرارتی و سیستم لوله کشی دیگ را تخمین زد. به این ترتیب به منظور محاسبه بار حرارتی دیگ QB می توان از رابطه زیر استفاده کرد: QB = Qt (1 + A) QB: قدرت دیگBTU/hr Qt: بار حرارتی کلBTU/hr A: ظریب اطمینان(5%-20%) مبدل حرارتی: معمولا مبدل های حرارتی دارای دو مدار گردش هستند که دریک مدار آب گرم و یا بخار آب حاصل از دیگ و در مدار دیگر آبی که گرمای مورد نیاز خود را از آب گرم دیگ دریافت می کند، همچون آب استخر و آب گرم مصرفی در جریان است. شیوه انتخاب مبدل حرارتی در استخرها هیچ تفاوتی با سایر کاربرد های متداول ندارد؛ تنها نکته قابل توجه آن است که جنس مبدل باید به گونه ای انتخاب شود که مقاومت کافی در برابر خورندگی آب استخر یا جکوزی را داشته باشد. البته در تمام مجموعه های آبی، جهت گرمایش آب استخر، جکوزی و آب گرم مصرفی از مبدل های حرارتی جداگانه استفاده می شود. بنابراین رعایت این نکته در مورد مبدل حرارتی آب گرم مصرفی لزومی ندارد. انتخاب دیگ,در این نوع گرم کن ها آب عبوری از کویل مارپیچ به واسطه حرارت ایجاد شده توسط مشعل گرم کن گرم می شود. گرم کن هایی که در استخرها مورد استفاده قرار می گیرد، نیازی به منبع ذخیره آب گرم ندارد؛ زیرا خود کاسه استخر همچون یک تانک ذخیره آب عمل خواهد کرد. انواع گرم کن های استخر عبارتند از: گرم کن گازسوز، گرم کن با سوخت مایع، گرمم کن الکتریکی و گرم کن خورشیدی. از میان گرم کن های فوق، گرم کن خورشیدی به مدت زمان بیشتری برای گرمایش آب نیازمند است. نحوه طراحی اکثر گرم کن های استخر به گونه ای است که کنترل دمای آب به جای تنظیم مستقیم دما بر مبنای تنظیم جریان صورت می گیرد. در این شیوه با ثابت نگهداشتن جریان آب ورودی به مبدل، دمای آب گرم خروجی از آن نیز ثابت باقی می ماند. استفاده از این نوع مبدل در دماهای بالاتر از (115˚F) 46˚C مقرون به صرفه نیست، زیرا در این حالت مواد معدنی و ذرات معلق موجود در آب بر جداره داخلی مبدل رسوب می کند و این عامل سبب افزایش هزینه های تعمیر و نگه داری خواهد شد. ضمن آنکه شدت جریان آب عبوری در لوله های (11/2 in) 40mm و (2 in) 50mm به ترتیب نباید از (100 gpm)378L/min و (125gpm) 473 L/min بیشتر باشد. گرمایش آب با استفاده از واحدهای گرم کن پیش ساخته,در سیستم گرمایش غیرمستقیم، آب استخر توسط نصب لوله در دیواره ها وکف استخر گرم می شود. از آنجایی که آب استخر از درون آب گرم کن عبور نمی کند، مشکلات ناشی از خوردگی، رسوب بندی و تقطیر، به میزان قابل توجهی کاهش می یابد ولی به دلیل هزینه اولیه نسبتا بالا، دو روش اول، بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. در هر صورت، معمولا انواع گرم کن استخر بر مبنای افزایش دمای آب (0.28˚F) 0.5˚C در هر ساعت طراحی می شوند و تنها در مواردی که آب استخر کاملا سرد است، نرخ گرم شدن آب استخر تحت هیچ شرایطی نباید از (0.14˚F)0.25˚C بیشتر باشد. گرمایش غیرمستقیم آب,آگاهی از الگوی کاربری و چگونگی استفاده از استخر از جمله عوامل تاثیر گذار در انتخاب نوع مبدل حرارتی است. در استخرهای عمومی به دلیل کارکرد مداوم سیستم های گرمایش آب و استفاده پیوسته شناگران از استخر لازم است مبدل انتخاب شده قابلیت احراز شرایط ذیل را داشته باشد: 4. توانایی گرمایش آب و تامین یک محدوده دمای یکنواخت 5. جبران تلفات حرارتی دایمی استخر در طول هفته 6. توانایی کارکرد طولانی مدت و مداوم باتوجه به شرایط ذکر شده استفاده از دیگ و مبدل حرارتی در استخرهای بزرگ عمومی رایج تر است. علاوه بر این در استخرهای خانگی یا کوچک به صورت مقطعی مورد استفاده قرار می گیرد، آگاهی از آلگوی کاربری سبب تسهیل در انتخاب گرم کن خواهد شد. به طور مثال، اگر استخر فقط برای تعطیلات آخر هفته مورد استفاده قرار می گیرد، روند منطقی از نظر اقتصادی، آن است که آب استخر تنها برای این روزها گرم باشد؛ در این حالت مبدل حرارتی انتخاب شده باید توانای گرمایش آب استخر(تا دمای مطلوب) و همچنین جبران تلفات حرارتی ناشی از هدایت و تبخیر سطحی را داشته باشد. با توجه به شرایط گفته شده گرم کن های پیش ساخته بهترین گزینه هستند. نحوه انتخاب سیستم گرمایش مناسب,استخرها همانند یک منبع ذخیره انرژی، همواره در حال انتقال حرارت با محیط پیرامون خود هستند. به همین دلیل عوامل بسیاری در تعیین انرژی حرارتی مورد نیاز برای گرمایش آب استخر و جکوزی نقش دارند که مهم ترین آنها عبارتند از: انتقال حرارت رسانایی (هدایت) از دیواره ها و کف استخر: اتلاف حرارت از این طریق در استخرهای زمینی ناچیز است، زیرا در این حالت زمین همچون یک عایق حرارتی رفتار کرده و مانع انتقال حرارت به محیط می شود؛ اما در استخرها و جکوزی های روی زمین، این میزان تلفات از جداره ها باید در محاسبه منظور گردد. محاسبه بار گرمایی آب استخر و جکوزی,این نوع اتلاف حرارت به اختلاف دمای آب و هوا و سرعت باد بستگی دارد. در استخرهای سرپوشیده با تنظیم دمای آب و هوای محیط می توان از اتلاف انرژی جلوگیری کرد. همچنین در استخرهای روباز که علاوه بر دما، وزش باد نیز سبب اتلاف گرمای آب می شود، می توان با نصب بادگیر و استفاده از پوشش برای سطح آب ( در مواقعی که از استخر استفاده نمی شود) تلفات حرارتی را به میزان چشمگیری کاهش داد. انتقال حرارت از سطح آب استخر(جابه جایی),اتلاف حرارت تشعشعی زمانی رخ می دهد که اختلاف دمای زیادی بین سطح آب استخر و محیط پیرامون آن وجود داشته باشد؛ و این رویداد بیشتر در شب های سرد با آسمانی صاف اتفاق می افتد. در استخرهای روباز به دلیل دریافت مقدار زیادی انرژی تشعشعی در طول روز (در حدود 100000 BTU/hr) تلفات حرارتی از سطح آب در شب بی تاثیر خواهد بود و در استخرهای سرپوشیده به دلیل عدم تبادل حرارت با آسمان، شب این نوع اتلاف بسیار ناچیز خواهد بود. اما در استخرهای روباز، اگر دمای هوا در شب کمتر از 45 K و آسمان صاف باشد، باید اتلاف حرارت تشعشعی از سطح آب محاسبه شود . به منظور کاهش اتلاف حرارت از سطح استخرهای روباز، می توان از پوشش برای این نوع استخرها استفاده کرد.انتقال حرارت تشعشعی از سطح آب استخر,این عامل یکی از مهم ترین موارد اتلاف گرمای آب در استخرها است، که در اکثر مواقع 50%-60 انرژی گرمایی آب از این طریق از بین می رود. با کنترل مناسب سرعت هوای عبور از سطح، دمای محیط و درجه حرارت آب و همچنین پوشاندن سطح استخر در مواقعی که از آن استفاده نمی شود، می توان مقدار اتلاف گرمایی ناشی از تبخیر سطحی را تا 50% کاهش داد. [(img)|1031459506541001B]اتلاف حرارت ناشی از تبخیر سطحی آب استخر,آگاهی از الگوی کاربری و چگونگی استفاده از استخر از جمله عوامل تاثیر گذار در تعیین مدت زمان پیش راه اندازی و نرخ گرمایش آب است. مدت زمان پیش راه اندازی، عبارت است از: مدت زمانی که لازم است تا آب سرد (50˚F)10˚C به دمای مطلوب (80˚F) 26.7˚C برسد. هرچه مدت زمان پیش راه اندازی یک استخر بیشتر باشد اتلاف انرژی و حجم مبدل حرارتی کمتر خواهد بود. البته حداکثر مدت زمان پیش راه اندازی (گرمایش آب) برای استخرهایی که به طور پریودیک(مثلا یک روز در هفته) کار می کنند،(استخرهای خانگی) 24 ساعت می باشد. در استخرهایی که پس از راه اندازی به صورت دائمی مورد استفاده قرار می گیرند (استخرهای عمومی) بهتر است یک دوره گرمایش 48 ساعته در نظر گرفته شود و در جکوزی ها این دوره گرمایش معمولا 6 ساعته است. در این صورت هزینه اولیه سیستم به میزان زیادی کاهش می یابد. در هر صورت، معمولا انواع گرم کن استخر بر مبنای افزایش دمای آب (0.28˚F) 0.5˚C در هر ساعت طراحی می شوند و تنها در مواردی که آب استخر کاملا سرد است، نرخ گرم شدن آب استخر تحت هیچ شرایطی نباید از (0.14˚F) 0.25˚Cبیشتر باشد. چراکه در غیر این صورت سرعت انبساط تجهیزات سیستم لوله کشی افزایش یافته و سبب بروز صدمات سازه ای خواهد شد. Pp با توجه به توضیحات فوق دو عامل اتلاف حرارت ناشی از تبخیر سطحی آب و نرخ گرمایش در آب در ابتدای راه اندازی از جمله عوامل تاثیرگذار در محاسبه بار گرمایی آب استخر و جکوزی است. نرخ گرمایش آب و پیش راه اندازی,Q1 =( V*8.33*(Tf – Ti)*Cp) ÷ t Q1: بار حرارتی بار استخریا جکوزیBTU/hr V: حجم آب استخر یا جکوزی gal Tf: دمای نهایی˚F Ti: دمای آب ورودی(آب شهر) ˚F T: مدت زمان پیش راه اندازی (برای استخرهای خانگی 24ساعت، دائمی 48 ساعت و جکوزی 6 ساعت) Cp: ضریب حرارت ویژه آب1.0Btu/lb.˚F 8.33: چگالی آب بر حسب lb/gal نرخ گرمایش آب در ابتدای راه اندازی,Q2 = A * U *(Tp – Ta) Q2: اتلاف حرارتی از سطح آبBTU/hr A: مساحت کاسه استخر ft2 Tp: دمای استخر F˚ Ta: دمای محیط ˚F U: ضریب کلی انتقال حرارت از سطح آب استخر یا جکوزی 10.5 (BTU) ÷ (h.F.ft2) رابطه فوق مربوط به اتلاف حرارت از سطح استخرهای روبازی است که در آن سرعت متوسط باد در حدود 3.5-5mph (مایل بر سرعت) می باشد. در صورتی که استخر مورد نظر در مکان های محصور یا در مجاورت ساختمان های بلند و بوته زارها واقع شده باشد، می توان سرعت متوسط باد را کمتر از3.5mph (مایل بر سرعت) در نظر گرفت و مقدار را به 75% کاهش داد. اما اگر سرعت هوا بیش از 5 mph باشد رابطه فوق را در ضریب 1.25 و برای سرعت 10mph در ضریب 2 ضرب می کنیم. در نهایت بار گرمایی کل استخر یا جکوزی برابر است با: Qtotal = Q1 + Q2 البته به جز روش فوق، روش تجربی دیگری برای محاسبه بار گرمایی آب جکوزی وجود دارد که در گذشته بیشتر از آن استفاده می شد. در ان روش با استفاده از رابطه زیر بار گرمایی آب جکوزی محاسبه می شود. Qj = N * GPH * 8.33 * 0.3 *∆T ∆T =(Tf - Ti ) Q: بار حرارتی آب جکوزیBTU/hr GPH: دبی آب جکوزی Tf: دمای نهاییF ˚ Ti: دمای اولیهF ˚ N: تعداد نازل هل 0.3 :ضریب تقاضا 8.33:وزن آب برحسب lb/gal اتلاف حرارت ناشی از تبخیر سطحی آب

ثبت نظر کاربران
کد امنیتی